Γιόρτασαν... οδηγόντας το ΙΧ τους

Oδηγώντας... φαίνεται να γιόρτασαν χθες οι Έλληνες την ευρωπαϊκή ημέρα χωρίς αυτοκίνητο. Tη διαπίστωση αυτή έκανε και ο υπουργός Mεταφορών - Eπικοινωνιών κ. K. Xατζηδάκης, ο οποίος παραδέχθηκε, ωστόσο, ότι το δίκτυο των μέσων μαζικής μεταφοράς δεν εξυπηρετεί πολλούς εργαζομένους. «Tο σύνθημα της σημερινής μέρας ήταν να βάλουμε X στα I.X. και οι περισσότεροι, ας είμαστε ειλικρινείς, δεν το έκαναν. Πολλοί από αυτούς που δεν το έκαναν προφανώς έχουν τη δικαιολογία ότι τα μέσα μαζικής μεταφοράς δεν τους εξυπηρετούν στη δουλειά τους. Eίναι αλήθεια σε πολλές περιπτώσεις, αλλά δεν είναι αλήθεια πάντα», είπε σε δηλώσεις του σε δημοσιογράφους.

Παράλληλα, είπε ότι «η πολιτεία πρέπει να κάνει πολλά, και κάνει, για τον εκσυγχρονισμό των μέσων μαζικής μεταφοράς, ιδιαίτερα για την επέκταση των μέσων σταθερής τροχιάς», ενώ ζήτησε και την προσπάθεια των πολιτών. Tην ίδια στιγμή ο Σύλλογος Eλλήνων Συγκοινωνιολόγων στο μήνυμά του κατηγορεί την πολιτεία για έλλειψη σοβαρής πολιτικής βούλησης και δράσης για την ουσιαστική αποθάρρυνση της χρήσης του I.X. στην πόλη. Στην ανακοίνωση του ΣEΣ σημειώνεται ότι η αστική κυκλοφορία εκτιμάται ότι συμμετέχει κατά 16% στις συνολικές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα.

«Mπορεί το ποσοστό αυτό να είναι χαμηλότερο του αντίστοιχου ευρωπαϊκού μέσου όρου (40%), εντούτοις, δεδομένης της υψηλής προτεραιότητας που έχει αποδοθεί στο θέμα της μείωσης των εκπομπών CO2, εξακολουθεί να θεωρείται υψηλό», διευκρινίζει, ενώ σημειώνει με σημασία: «Στις μετακινήσεις μέσα στην πόλη υπολογίζεται ότι για κάθε χιλιόμετρο που διανύεται με I.X. όχημα εκπέμπονται περίπου 134 g ισοδύναμες μονάδες CO2».

www.qualitynet.gr

Ενσωμάτωση της Ευρωπαϊκής οδηγίας για την Περιβαλλοντική Ευθύνη

Την ενσωμάτωση, στην ελληνική νομοθεσία, της κοινοτικής οδηγίας 2004/35/ΕΚ για την περιβαλλοντική ευθύνη, προβλέπει σχέδιο προεδρικού διατάγματος, που υπέγραψε ο ΥΠΕΧΩΔΕ, Γ. Σουφλιάς«Είναι η 35η οδηγία για το περιβάλλον, που ενσωματώνουμε στο εθνικό μας δίκαιο τα τελευταία τεσσεράμισι χρόνια», δήλωσε ο κ. Σουφλιάς και πρόσθεσε ότι πρόκειται «για τεράστιο και επίπονο νομοθετικό έργο που έγινε από το ΥΠΕΧΩΔΕ, ώστε να εκσυγχρονιστεί πλήρως -και να γίνει αυστηρότερη- η περιβαλλοντική νομοθεσία μας και να εναρμονιστεί απόλυτα με το κοινοτικό δίκαιο».Επεσήμανε δε, ότι σήμερα, «στον τομέα της περιβαλλοντικής νομοθεσίας, η Ελλάδα έχει καλύψει πλήρως το χαμένο έδαφος και δεν έχει εκκρεμείς υποθέσεις».
«Με την οδηγία 2004/35/ΕΚ για την περιβαλλοντική ευθύνη, οργανώνουμε πλήρως το θεσμικό μας πλαίσιο για την εφαρμογή της αρχής ο «ρυπαίνων πληρώνει» καθορίζοντας διαδικασίες και μέτρα τόσο για την ενίσχυση της πρόληψης όσο και για την αποκατάσταση των περιβαλλοντικών ζημιών. Στο πλαίσιο αυτό, εισάγεται στην ελληνική έννομη τάξη η αρχή της ευθύνης που εφαρμόζεται για τις περιβαλλοντικές ζημιές, αλλά και για τις επικείμενες απειλές τέτοιων ζημιών από επαγγελματικές δραστηριότητες», τόνισε ο υπουργός.

Σύμφωνα με τις διευκρινίσεις του κ. Σουφλιά, ως περιβαλλοντικές, ορίζονται οι άμεσες ή έμμεσες ζημιές που προκαλούνται στο υδάτινο περιβάλλον, τα προστατευόμενα είδη και τους οικοτόπους και η άμεση ή έμμεση μόλυνση του εδάφους, η οποία δημιουργεί σοβαρό κίνδυνο για την ανθρώπινη υγεία.Την ευθύνη για την εφαρμογή της οδηγίας φέρει το ΥΠΕΧΩΔΕ και οι Περιφέρειες, με βάση τα κριτήρια του άρθρου 6 του Προεδρικού Διατάγματος. Για την αποτελεσματική εφαρμογή της συστήνεται στο υπουργείο αυτοτελές Συντονιστικό Γραφείο Αντιμετώπισης Περιβαλλοντικών Ζημιών, επικουρούμενο από ειδική γνωμοδοτική επιτροπή στην οποία συμμετέχουν εκπρόσωποι υπουργείων, επιστημονικών και άλλων φορέων. Η σύσταση αντίστοιχης Επιτροπής προβλέπεται και σε επίπεδο Περιφέρειας.Η αρμόδια αρχή, το ΥΠΕΧΩΔΕ ή η Περιφέρεια, έχει τις αρμοδιότητες:- Εφόσον εμφανίζεται μία άμεση απειλή περιβαλλοντικής ζημιάς, να υποχρεώνει το φορέα εκμετάλλευσης (δυνητικά ρυπαίνων) να λάβει προληπτικά μέτρα.- Όταν επέρχεται η ζημιά, να υποχρεώνει το φορέα εκμετάλλευσης να λάβει τα κατάλληλα μέτρα αποκατάστασης (τα οποία καθορίζονται με βάση τους κανόνες και τις αρχές που αναφέρονται στο Παράρτημα ΙΙ της Οδηγίας)

Επιπλέον, η αρμόδια αρχή και στις δύο περιπτώσεις έχει το δικαίωμα να λάβει η ίδια τα προληπτικά μέτρα ή τα μέτρα αποκατάστασης και στη συνέχεια να ανακτήσει τα έξοδα από τους φορείς εκμετάλλευσης, που εμπλέκονται στην υπόθεση.

http://www.qualitynet.gr/

Τι πρέπει να ξέρετε για την ανακύκλωση

Απαντήσεις σε δώδεκα βασικά ερωτήματα που έθεσε το nature για την ανακύκλωση έδωσε ο Δήμος Αθηναίων. Σε αυτές μπορείτε να βρείτε πληροφορίες σχετικά με το τι απορρίπτουμε στους μπλε κάδους, στατιστικά στοιχεία για το τι υλικά ανακυκλώνουν οι πολίτες, αλλά και τα σχέδια του Δήμου για την ανάπτυξη νέων προγραμμάτων για το μέλλον. Επίσης πληροφορίες για το πώς και πότε συλλέγονται τα απορρίμματα από τους κάδους, που οδηγούνται και που καταλήγουν.

Ερώτηση 1.
Ένας πολίτης τι μπορεί να απορρίψει στους μπλε κάδους;

Οι πολίτες μπορούν να απορρίψουν στους μπλε κάδους όλων των ειδών τα υλικά συσκευασίας όπως:
-χάρτινες συσκευασίες (π.χ. χαρτοκιβώτια, συσκευασίες τύπου τετραπάκ , χάρτινες συσκευασίες από τρόφιμα, είδη προσωπικής φροντίδας και είδη καθαρισμού σπιτιού).
-αλουμινένιες συσκευασίες (π.χ. κουτάκια αναψυκτικών)
-γυάλινες συσκευασίες (π.χ. μπουκάλια νερού και ποτών, βαζάκια τροφίμων)
-πλαστικές συσκευασίες (π.χ. μπουκάλια νερού, ποτών, χυμών, πλαστικές συσκευασίες από τρόφιμα, είδη προσωπικής φροντίδας, είδη καθαρισμού σπιτιού και πλαστικές σακούλες).
-ευκοσιδηρές συσκευασίες (π.χ. κονσέρβες τροφίμων)
Επίσης στους μπλε κάδους μπορούν οι πολίτες να απορρίπτουν έντυπο χαρτί (π.χ. εφημερίδες, περιοδικά, τετράδια)

Ερώτηση 2.
Όταν λέμε πλαστικό τι ακριβώς εννοούμε; Δηλαδή ένας κεσές γιαούρτι, ένα περιτύλιγμα περιοδικού μπορούν να απορριφτούν σε ένα μπλε κάδο; Ποιος είναι δηλαδή ο ορισμός του πλαστικού;

Όλες τις συσκευασίες που αντιλαμβάνονται οι πολίτες ως πλαστικές μπορούν να τις απορρίψουν στους μπλε κάδους, δηλαδή από περιέκτες τροφίμων μέχρι πλαστικές σακούλες και σελοφάν. Εξαίρεση αποτελούν οι βιοδιασπώμενες σακούλες οι οποίες δεν ανακυκλώνονται, αυτό όμως δεν αποτελεί πρόβλημα καθώς η κυκλοφορία τους είναι πολύ περιορισμένη.

Ερώτηση 3.
Μπορούμε να πετάξουμε illustration χαρτί μαζί με το χαρτί εφημερίδας σε μπλε κάδο;

Όλα τα είδη των έντυπών χαρτιών μπορούν να απορριφθούν στους μπλε κάδους

Ερώτηση 4.
Όταν απορρίπτουμε ανακυκλώσιμα υλικά αυτά θα πρέπει να είναι κατηγοριοποιημένα ανά υλικό συσκευασίας ή μπορεί ο πολίτης να τα βάζει όλα σε μια σακούλα και να τα απορρίπτει και η διαλογή να γίνεται στους ειδικούς χώρους του Δήμου;

Οι πολίτες ενθαρρύνονται να απορρίπτουν τις ανακυκλώσιμες συσκευασίες στους μπλε κάδους, άδειες και καθαρές δίχως να είναι τοποθετημένες σε πλαστικές σακούλες μέσα. Για το σκοπό αυτό ο Δήμος Αθηναίων έχει μοιράσει στους δημότες μια ειδική επαναχρησιμοποιήσιμη τσάντα 35 λίτρων ώστε να την χρησιμοποιούν για την μεταφορά των ανακυκλώσιμων απορριμμάτων τους στους μπλε κάδους. Η διαλογή των υλικών γίνεται στα Κέντρα Διαλογής Ανακυκλώσιμών Υλικών που λειτουργεί η Ελληνική Εταιρεία Αξιοποίησης Ανακύκλωσης, το εγκεκριμένο σύστημα ανακύκλωσης στην Ελλάδα.

Ερώτηση 5.

Τι πρέπει να κάνει ένας πολίτης που θέλει να ανακυκλώσει ηλεκτρονικά είδη (πχ φαξ, ηλεκτρονικούς υπολογιστές κτλ), ξύλο, αυτοκίνητα, λιπαντικά, χώμα;

Ο Δήμος Αθηναίων συνεργάζεται με το εγκεκριμένο σύστημα ανακύκλωσης ηλεκτρικού και ηλεκτρονικού υλικού. Οι δημότες μπορούν να απευθύνονται στο 195 για να κανονιστεί ο χώρος και ο χρόνος που μπορούν να βγάλουν στο δρόμο τα εν λόγω αντικείμενα ώστε να περισυλλεχθούν από τα συνεργεία του δήμου. Μπορούν ακόμα αν θέλουν να μεταφέρουν οι ίδιοι τις συσκευές τους στο χώρο συλλογής που βρίσκεται στην Ιερά Οδό 151. Είναι σημαντικό οι συσκευές να απορρίπτονται με προσοχή ώστε να μην σπάσουν και να εμποδιστεί η διαρροή επικίνδυνων ουσιών στο περιβάλλον.
Ο Δήμος Αθηναίων συνεργάζεται με τα εγκεκριμένα συστήματα ανακύκλωσης παλαιών αυτοκινήτων και οδηγεί προς ανακύκλωση τα εγκαταλελειμμένα οχήματα που περισυλλέγει. Αν κάποιοι δημότες επιθυμούν να ανακυκλώσουν το παλαιό αυτοκίνητο τους μπορούν να επικοινωνήσουν με το Δήμο Αθηναίων στη τηλεφωνική γραμμή 195. Έπειτα από συνεννόηση με την αρμόδια υπηρεσία το αυτοκίνητο θα αποσυρθεί και θα οδηγηθεί προς ανακύκλωση.
Ο Δήμος Αθηναίων συλλέγει τα λιπαντικά έλαια μόνο από τον μηχανολογικό εξοπλισμό του και τα οποία οδηγεί προς ανακύκλωση στο εγκεκριμένο σύστημα με το οποίο συνεργάζεται ο Δήμος.
Όσον αφορά άλλα υλικά όπως ξύλα και χώματα ο δήμος δεν έχει αναπτύξει σύστημα ανακύκλωσης των υλικών αυτών.

Ερώτηση 6

Ποια είναι τα προγράμματα ανακύκλωσης που έχει αναπτύξει ο Δήμος; Πόσοι μπλε κάδοι υπάρχουν και πόσοι ακόμα χρειάζονται; Που είναι τοποθετημένοι αυτοί οι κάδοι; Αλλάζει ο τόπος τοποθέτησης ανά χρονικές στιγμές και αν γίνεται αυτό γιατί;

Το πρόγραμμα ανακύκλωσης του Δήμου Αθηναίων απαρτίζεται από 4 επιμέρους συστήματα, τα οποία είναι τα εξής:Μπλε κάδοι ανακύκλωσης: Ο Δήμος Αθηναίων έχει τοποθετήσει περίπου 2000 μπλε κάδους σε όλη την έκταση του Δήμου. Ανοξείδωτοι κάδοι τριών ρευμάτων: Ο Δήμος Αθηναίων έχει τοποθετήσει 300 ανοξείδωτους κάδους τριών ρευμάτων για τη συλλογή πλαστικού-γυαλιού, χαρτιού και αλουμινίου σε κεντρικούς δρόμους της πόλης. Προορίζονται τόσο για τα οικιακά απορρίμματα όσο και για τα μικροαντικείμενα που απορρίπτονται στους κάλαθους του Δήμου. Κέντρα ανταποδοτικής ανακύκλωσης: Ο Δήμος Αθηναίων έχει τοποθετήσει 24 ολοκληρωμένα κέντρα ανταποδοτικής ανακύκλωσης σε πλατείες σε όλη την έκταση του δήμου στα οποία συλλέγονται ξεχωριστά πλαστικά μπουκάλια, γυάλινα μπουκάλια, μεταλλικοί περριέκτες, χάρτινες συσκευασίες και ειδικά απορρίμματα όπως κινητά τηλέφωνα.Κώδωνες συλλογής χαρτιού και χαρτονιών: Ο Δήμος Αθηναίων έχει τοποθετήσει 150 κίτρινους κώδωνες για τη συλλογή έντυπου χαρτιού και χάρτινων συσκευασιών χωρητικότητας 3,3 m3.Η Δημοτική αρχή προγραμματίζει την αύξηση του αριθμού των μπλε κάδων σε 5000, των ανοξείδωτων κάδων σε 700 και των ολοκληρωμένων κέντρων ανακύκλωσης σε 100 με σκοπό να διαχωρίζεται πάνω από 1 kg ανακυκλώσιμου υλικού ανά κάτοικο εβδομαδιαίως και κάθε δημότης να έχει πρόσβαση στο σύστημα ανακύκλωσης σε απόσταση μικρότερη από 100 μέτρα.Το πρόγραμμα ανακύκλωσης του Δήμου Αθηναίων καλύπτει μεγάλο μέρος της έκτασης του Δήμου. Η προγραμματισμένη αύξηση του αριθμού των σημείων ανακύκλωσης προβλέπεται να καλύψει τις ανάγκες του συνόλου των δημοτών. Η χωροθέτηση των κάδων ανακύκλωσης είναι ευθύνη των υπηρεσιών Καθαριότητας του Δήμου Αθηναίων. Η θέση των κάδων ενδέχεται να αλλάζει σε ορισμένες περιπτώσεις ανάλογα με τις ανάγκες του πληθυσμού και με γνώμονα πάντα την εξυπηρέτηση του μέγιστου αριθμού δημοτών και την συλλογή των μέγιστων δυνατών ποσοτήτων ανακυκλώσιμου υλικού.

Ερώτηση 7

Αν ένας κάδος ή καμπάνα ανακύκλωσης χαρτιού καταστραφεί ή μετακινηθεί που μπορεί να απευθυνθεί ένας πολίτης για να βρει το νέο τόπο τοποθέτησης;

Η υπηρεσία καθαριότητας του Δήμου Αθηναίων η οποία είναι υπεύθυνη για την χωροθέτηση των κάδων είναι αρμόδια να δώσει κάθε πληροφορία για το πρόγραμμα ανακύκλωσης και την θέση των κάδων.

Ερώτηση 8
Έχετε στοιχεία για την ανταπόκριση των πολιτών στα προγράμματα ανακύκλωσης; Τι ανακυκλώνει περισσότερο ένας πολίτης;

Η κατά βάρος σύσταση των απορριμμάτων στους μπλε κάδους είναι η εξής:

Χαρτί, χάρτινες συσκευασίες: 52%
Πλαστικές συσκευασίες: 8%
Μεταλλικές συσκευασίες: 5,3%
Γυαλί: 5,6 %
Υπόλοιπα: 29,1 %

Η κατά βάρος σύσταση των απορριμμάτων που συλλέγονται στους ανοξείδωτους κάδους και στα ολοκληρωμένα κέντρα ανακύκλωσης είναι η εξής:

Χαρτί, χάρτινες συσκευασίες: 29,32%
Πλαστικές συσκευασίες: 20,65%
Μεταλλικές συσκευασίες: 18,18%
Γυαλί: 31,85 %

Η διαρκώς αυξανόμενη συμμετοχή των δημοτών αλλά και οι συντονισμένες ενέργειες του Δήμου έχουν επιφέρει θαυμαστά αποτελέσματα εφόσον παρατηρήθηκε αύξηση 380 % στις συλλεγόμενες ποσότητες ανακυκλώσιμων υλικών στο διάστημα 1/1/2007 μέχρι 31/12/2007 με συνέπεια τον Ιανουάριο του 2008 να συλλέγονται περίπου 70 τόνοι ανακυκλώσιμου υλικού ημερησίως.

Ερώτηση 9
Μελλοντικά ο Δήμος θα αναπτύξει και άλλα εξειδικευμένα προγράμματα ανακύκλωσης; Όπως πρόγραμμα ανακύκλωσης για γυαλί ανάλογα με το χρώμα ή ειδικά μόνο για το πλαστικό;

Τα συστήματα ανακύκλωσης των ανοξείδωτων κάδων και των ολοκληρωμένων κέντρων ανακύκλωσης έχουν ξεχωριστά ρεύματα για κάθε υλικό επομένως ουσιαστικά γίνεται ξεχωριστή διαλογή για τα υλικά αυτά. Σε ορισμένες περιοχές όπου παρατηρείται απόρριψη μεγάλων ποσοτήτων ανακυκλώσιμου γυαλιού και τα ήδη υπάρχοντα συστήματα δεν επαρκούν, ο Δήμος προγραμματίζει ανάπτυξη ξεχωριστού συστήματος για τη συλλογή του. Προγραμματίζεται επίσης διεύρυνση του συστήματος συλλογής χαρτιού με στόχο την κάλυψη των αναγκών περισσοτέρων δημοτών και τη συλλογή των μέγιστων δυνατών ποσοτήτων.

Ερώτηση 10
Τα απορριπτόμενα υλικά συλλέγονται από ειδικά απορριμματοφόρα και κάθε πότε γίνεται αυτό;

Η αποκομιδή των ανακυκλώσιμων απορριμμάτων από τους μπλε κάδους αρχικά ήταν προγραμματισμένη να γίνεται κάθε 2-3 μέρες όπως πραγματοποιείται σε όλη την Ευρώπη. Η απόρριψη σε αρκετά σημαντικό ποσοστό (30%) κοινών απορριμμάτων στους μπλε κάδους οδηγεί όμως στο ξεχείλισμα των κάδων και στην διαμόρφωση μιας εικόνας ρύπανσης της πόλης. Ο Δήμος Αθηναίων για τη λύση αυτού του προβλήματος αλλά και για τη συλλογή των μέγιστων δυνατών ποσοτήτων ανακυκλώσιμου υλικού αύξησε τον αριθμό των δρομολογίων και έτσι η αποκομιδή των μπλε κάδων γίνεται κάθε 1 το πολύ 2 μέρες.
Η αποκομιδή των μπλε κάδων γίνεται από προκαθορισμένα απορριμματοφόρα με ειδική σήμανση και το περιεχόμενο τους οδηγείται στο κέντρο διαλογής ανακυκλώσιμών υλικών.
Η αποκομιδή των ανακυκλώσιμων απορριμμάτων από του ανοξείδωτους κάδους, τα ολοκληρωμένα κέντρα ανακύκλωσης και τις καμπάνες ανακύκλωσης χαρτιού γίνεται από ειδικά απορριμματοφόρα με συχνότητα ανάλογα με την περιοχή και το σύστημα.

Ερώτηση 11
Που συγκεντρώνονται τα ανακυκλώσιμα υλικά; Γίνεται διαχωρισμός των υλικών; Ποια η πορεία των υλικών μετά τον διαχωρισμό;

Τα ανακυκλώσιμα υλικά μεταφέρονται από τους μπλε κάδους στα Κέντρα Διαλογής Ανακυκλώσιμων Υλικών (ΚΔΑΥ) όπου εκεί ξεχωρίζονται, συμπιέζονται και δεματοποιούνται. Στη συνέχεια αποστέλλονται σε αντίστοιχες βιομηχανίες προς αξιοποίηση-ανακύκλωση.

Ερώτηση 12
Η ανακύκλωση των υλικών γίνεται με φιλικό προς το περιβάλλον τρόπο; Ποια η διαδικασία ανακύκλωσης;

Οι εταιρείες ανακύκλωσης που συνεργάζεται ο Δήμος είναι πιστοποιημένα συστήματα από τους αρμόδιους κρατικούς φορείς για την ανάκτηση κι ανακύκλωση υλικών επομένως οι μέθοδοι που χρησιμοποιούν είναι σύμφωνα με τις προδιαγραφές της νομοθεσίας. Κατά κανόνα τα υλικά που εξάγονται προωθούνται στη βιομηχανική παραγωγή για την επαναχρησιμοποίηση τους

nature.ert.gr

Για την Αμαλία

"ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΜΑΛΙΑ"

«Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του.»

(σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992)

«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας...»

(Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007)

Από την ηλικία των οκτώ ετών, η Αμαλία ξεκίνησε να πονάει. Παρά τις συνεχείς επισκέψεις της σε γιατρούς και νοσοκομεία, κανένας δεν κατάφερε να διαγνώσει εγκαίρως το καλόηθες νευρίνωμα στο πόδι της. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, η Αμαλία έμαθε ότι το νευρίνωμα είχε πια μεταλλαχθεί σε κακόηθες νεόπλασμα.

Για τα επόμενα πέντε χρόνια η Αμαλία είχε να παλέψει όχι μόνο με τον καρκίνο και τον ακρωτηριασμό, αλλά και με την παθογένεια ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας που επιλέγει να κλείνει τα μάτια στα φακελάκια κι επιμένει να κωλυσιεργεί με παράλογες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Εκτός από τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία, η Αμαλία είχε να αντιμετωπίσει την οικονομική εκμετάλλευση από γιατρούς που στάθηκαν απέναντί της και όχι δίπλα της. Πέρα από τον πόνο, είχε να υπομείνει την απληστία των ιδιωτικών κλινικών και την ταλαιπωρία στις ουρές των ασφαλιστικών ταμείων για μία σφραγίδα.

Η Αμαλία άφησε την τελευταία της πνοή την Παρασκευή 25 Μαϊου 2007. Ήταν μόλις 30 ετών.

Πριν φύγει, πρόλαβε να καταγράψει την εμπειρία της και να τη μοιραστεί μαζί μας μέσα από το διαδικτυακό της ημερολόγιο. Στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://fakellaki.blogspot.com, η νεαρή φιλόλογος κατήγγειλε επώνυμα τους γιατρούς που αναγκάστηκε να δωροδοκήσει, επαινώντας παράλληλα εκείνους που επέλεξαν να τιμήσουν τον Ορκο του Ιπποκράτη. Η μαρτυρία της συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους, που της στάθηκαν συμπαραστάτες στον άνισο αγώνα της μέχρι το τέλος.

«Ο στόχος της Αμαλίας ήταν να πει την ιστορία της, ώστε μέσα απ' αυτήν να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και συνειδήσεις. Κυρίως ήθελε να δείξει ότι υπάρχουν τρόποι αντίστασης στην αυθαιρεσία και την εξουσία των ασυνείδητων και ανάλγητων γιατρών, αλλά και των γραφειοκρατών υπαλλήλων του συστήματος υγείας.»

(Δικαία Τσαβαρή και Γεωργία Καλυβίνου - μητέρα και αδελφή της Αμαλίας)

Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 77 του Ν. 2071/1992, θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα για τους γιατρούς του Ε.Σ.Υ:

«Η δωροληψία και ιδίως η λήψη αμοιβής και η αποδοχή οποιασδήποτε άλλης περιουσιακής παροχής, για την προσφορά οποιασδήποτε ιατρικής υπηρεσίας.»

Η Αμαλία Καλυβίνου αγωνίστηκε για πράγματα που θεωρούνται αυτονόητα σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Δυστυχώς δεν είναι και τόσο αυτονόητα στην Ελλάδα. Συνεχίζοντας την προσπάθεια που ξεκίνησε η Αμαλία, διαμαρτυρόμαστε δημόσια και απαιτούμε:

* ΝΑ ΛΗΦΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ

* ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΟ ΕΥΕΛΙΚΤΟΣ Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΧΡΟΝΟΒΟΡΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ

* ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ

* ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙ ΑΡΤΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Υ.

* ΝΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ Η ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΠΕΥΔΕΤΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ


ΑΣ ΠΑΨΕΙ ΠΛΕΟΝ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ, ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΛΑΔΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΜΕΙΒΟΝΤΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.

* ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ

* ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ
* ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ

ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ. ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.

Την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να δώσετε φακελάκι, μην το κάνετε. Προτιμήστε καλύτερα να κάνετε μια δωρεά. Η τελευταία επιθυμία της Αμαλίας ήταν η ενίσχυση της υπό ανέγερση Ογκολογικής Μονάδας Παίδων

(Σύλλογος Ελπίδα, τηλ: 210-7757153, e-mail: infο@elpida.org, λογαριασμός Εθνικής Τράπεζας: 080/480898-36, λογαριασμός Alphabank: 152-002-002-000-515. Θυμηθείτε να αναφέρετε ότι η δωρεά σας είναι "για την Αμαλία").



ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΑΜΑΛΙΑΣ

Την ώρα που η Ευρώπη σταματά τον λιθάνθρακα...

...η ΔΕΗ τον αρχίζει

Ο υπόλοιπος κόσμος τον απορρίπτει, εδώ θέλουν να μας πείσουν ότι συμφέρει -οικονομικά και οικολογικά. Στην πραγματικότητα ο λιθάνθρακας, που η ΔΕΗ προωθεί με το σχεδιασμό έξι νέων μονάδων, συμφέρει μόνο τους επενδυτές του. Κατά τα άλλα θα έχει ολέθριες επιπτώσεις στο περιβάλλον και την υγεία, αλλά, όπως φαίνεται, και στην οικονομία.

Eκατομμύρια τόνοι διοξειδίου του άνθρακα, όξινη βροχή, βομβαρδισμός μικροσωματιδίων και ραδιενεργή ρύπανση είναι τα «δώρα» της νέας μεγάλης ενεργειακής ιδέας του έθνους (και μερικών επιχειρηματιών, βεβαίως). Την ώρα που Γερμανία, Βρετανία και Σουηδία (μεγάλοι παραγωγοί λιθάνθρακα) αποφασίζουν το κλείσιμο του συγκεκριμένου τομέα μέσα στα επόμενα 10 - 15 χρόνια, στην Ελλάδα προωθείται η δημιουργία έξι νέων μεγάλων μονάδων εισαγόμενου λιθάνθρακα! Την ώρα που η ανθρωπότητα αναζητεί τρόπους να καταπολεμήσει την απειλή της κλιματικής αλλαγής, ψάχνοντας το δρόμο για την ανάπτυξη της «καθαρής ενέργειας», κυβέρνηση, ΔΕΗ και ιδιώτες θέλουν να μας στρέψουν δεκαετίες πίσω, στην εποχή του λιθάνθρακα, ενώ ο πρόεδρος της ΔΕΚΟ δηλώνει προκλητικά πως το διοξείδιο του άνθρακα, 24 εκατ. τόνοι του οποίου θα εκπέμπουν οι νέες μονάδες ετησίως, δεν είναι ρύπος, αλλά... αέριο που πίνουμε με την Coca-Cola!

Εξι νέα εργοστάσια

Μέχρι στιγμής έχουν υποβληθεί αιτήσεις για μονάδες 600 MW στα Ασπρα Σπίτια Βοιωτίας (όμιλος Μυτιληναίου), 460 MW στο Μαντούδι Ευβοίας (όμιλος ΓΕΚ-ΤΕΡΝΑ), ενώ σχεδιάζονται εργοστάσια 600 MW στον Αστακό Αιτωλοακαρνανίας (EDISON - ΕΛΠΕ)και 800 MW στο Αλιβέρι (ΔΕΗ). Για τις δύο πρώτες έχει ήδη εκδοθεί θετική γνωμοδότηση από τη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας.

Επιπλέον, η ΔΕΗ, σε συνεργασία με τη γερμανική RWE (την πιο ρυπογόνο επιχείρηση της Ευρώπης), σχεδιάζει να κατασκευάσει μια μονάδα, συνολικής ισχύος 1.600 MW, ή στον Αλμυρό Μαγνησίας ή στη Νέα Καρβάλη Καβάλας. Τέλος, στα πλάνα της ΔΕΗ βρίσκεται και η δημιουργία νέας ανθρακικής μονάδας 800 MW στη Λάρυμνα. Συνολικά, δηλαδή, προβλέπεται η παραγωγή 4.860 MW από καύση λιθάνθρακα, ένα τεράστιο ποσοστό της παραγόμενης στην Ελλάδα ενέργειας. Σήμερα, η συνολική εγκατεστημένη ισχύς είναι 14.000 MW και οι υπό αντικατάσταση (στην πραγματικότητα, σε καθεστώς ψυχρής εφεδρείας) μονάδες έχουν ισχύ 2.880 MW. Αν προσθέσουμε και τις τουλάχιστον δύο νέες λιγνιτικές μονάδες 900 MW σε Φλώρινα και Πτολεμαΐδα (υπάρχει ενδεχόμενο και για άλλες δύο σε Ελασσόνα και Δράμα) βλέπουμε ότι τα πιο ρυπογόνα καύσιμα θα αποτελούν τη βάση της ενέργειας στην Ελλάδα.

Ποια είναι τα βασικά επιχειρήματα της κυβέρνησης και των θιασωτών του λιθάνθρακα; Οτι είναι ένα καύσιμο φθηνό και άφθονο, με το οποίο μεγαλώνει η ποικιλία των πηγών ενέργειας και μειώνεται η εξάρτηση της χώρας. Επιπλέον, ότι είναι λιγότερο ρυπογόνος από τον λιγνίτη. Κι όμως: Η ενεργειακή εξάρτηση μεγαλώνει καθώς ο λιθάνθρακας θα είναι εισαγόμενος (μάλλον από Κίνα και Ουκρανία), ενώ γίνεται δυσβάσταχτη η ομηρία από τις πλέον βρώμικες πηγές ενέργειας. Οσο για το κόστος, αυτό θα βρίσκεται στο έλεος των διεθνών τιμών, ενώ φυσικά δεν προσμετρείται το κόστος της ανεπανόρθωτης ζημιάς στο περιβάλλον και στην ανθρώπινη υγεία. Βεβαίως, οι ενδιαφερόμενοι προσβλέπουν απλά στα κέρδη των επιχειρήσεών τους...

Ο δρόμος για την αντιμετώπιση των ενεργειακών αναγκών δεν είναι απλός. Αλλά η κατεύθυνση δεν μπορεί παρά να είναι η μείωση της κατανάλωσης και της σπατάλης ενέργειας και η ραγδαία ανάπτυξη των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, που διατίθενται απλόχερα στον ίδιο μας τον τόπο. Το σύνθημα είναι «όχι άλλο κάρβουνο».

Γιατί λέμε «όχι» στο λιθάνθρακα

1. Πάνω από 24 εκατ. τόνοι διοξειδίου του άνθρακα ετησίως θα εκπέμπουν οι 6 σχεδιαζόμενες μονάδες. Ο λιθάνθρακας είναι δύο φορές πιο ρυπογόνος από το φυσικό αέριο (0,70 τόνοι CO2/MWh έναντι 0,35 τόνοι CO2/MWh), λέει στο ΟΙΚΟ ο κ. Γιώργος Γκαϊντατζής, επίκουρος καθηγητής στο Πολυτεχνείο Θράκης, αν και λιγότερο ρυπογόνος από το λιγνίτη (0,90 τόνοι CO2/MWh). Σύμφωνα με έρευνα της Επιτροπής Αγώνα στο Μαντούδι οι προτεινόμενες μονάδες λιθάνθρακα θα συνεισφέρουν 24 εκατομμύρια τόνους CO2 το χρόνο, δηλαδή το 21% των εκπομπών της Ελλάδας το 1990 (έτος βάσης για τον υπολογισμό των υποχρεώσεων του πρωτοκόλλου του Κιότο). Οταν η χώρα μας έχει ήδη υπερβεί τα επίπεδα εκπομπών που πρέπει να έχει το 2012, το αποτέλεσμα θα είναι (πέραν της ζημιάς στο περιβάλλον) να επιβαρυνθεί με μεγάλα πρόστιμα, που θα ανεβάσουν και το κόστος.

2. Κίνδυνος - θάνατος από μικροσωματίδια. Ενα εργοστάσιο καύσης άνθρακα βομβαρδίζει την ευρύτερη περιοχή με ρύπους, όπως διοξείδιο του θείου (SO2), αζωτοξειδίων (ΝΟΧ), υδροκυανίου (HCN), νιτρικό θείο (SNO3), κ.τ.λ. Επίσης, παράγονται τα φονικά αιωρούμενα σωματίδια. «Ακόμα και εάν μέσω των φίλτρων κατακρατείται ένα ποσοστό από 95% - 99,9% της μάζας των εξερχόμενων σωματιδίων, το 0,1% που αποβάλλεται στο περιβάλλον είναι το πλέον επικίνδυνο. Λόγω της πολύ μικρής διαμέτρου εισέρχονται στα αναπνευστικά όργανα του ανθρώπινου οργανισμού. Χαρακτηριστικά αναφέρεται ότι από μια εγκατάσταση καύσης λιγνίτη της ΔΕΗ διαφεύγουν στο περιβάλλον 200 κιλά ιπτάμενης τέφρας ανά λεπτό λειτουργίας», σημειώνει ο κ. Γκαϊντατζής.

3. Προκαλούν όξινη βροχή, καταστρέφοντας τη γη, τις καλλιέργειες και επιβαρύνοντας δραματικά περιβάλλον και υγεία (δερματικά και αναπνευστικά προβλήματα κ.λπ.). Απελευθερώνονται ακόμα ιχνοστοιχεία υδραργύρου, που είναι νευροτοξικό μέταλλο και συσσωρεύονται στην τροφική αλυσίδα.

4. Τα απόβλητά τους είναι πιο ραδιενεργά από εκείνα των πυρηνικών σταθμών(!), γράφει το εγκυρότατο επιστημονικό περιοδικό Scientific American. Συγκεκριμένα, η ιπτάμενη τέφρα από καύση άνθρακα είναι 100 φορές πιο ραδιενεργή από τα πυρηνικά απόβλητα.

5. Δραματικές οι επιπτώσεις στη χωροταξία και στο όλο περιβάλλον. Οπου πάει εργοστάσιο άνθρακα η περιοχή «μαυρίζει». Απαιτούνται τεράστιες λιμενικές εγκαταστάσεις για την εξυπηρέτηση των «καρβουνάδικων» πλοίων, που θα κινούνται σε σχετικά κλειστά θαλάσσια οικοσυστήματα (Ευβοϊκός, Κορινθιακός, Πατραϊκός, Παγασητικός). Επιπλέον, θα δεσμευθούν μεγάλες εκτάσεις για την τοποθέτηση του άνθρακα (εάν είναι υπαίθρια θα υπάρχει τεράστιο πρόβλημα σκόνης), καθώς και για την απόθεση του παραγόμενου γύψου και της επικίνδυνης τέφρας, η οποία περιέχει στοιχεία όπως αρσενικό, μόλυβδος, υδράργυρος, νικέλιο, θείο, βανάδιο, βηρύλλιο, κάδμιο, βάριο, χρώμιο, χαλκός, μολυβδένιο, ψευδάργυρος, σελήνιο, κ.ά.

6. Απαιτούνται τεράστιες ποσότητες θαλασσινού νερού, για την ψύξη των εγκαταστάσεων, το οποίο θα επιστρέφει στη θάλασσα σε θερμοκρασίες 50 - 60° C! Για ποια οικολογική ισορροπία μπορεί να γίνει λόγος; Στην περίπτωση των Ασπρων Σπιτιών, υπολογίζεται ότι απαιτείται το μισό της μέσης ετήσιας παροχής του ποταμού Νέστου.

ΒΑΤΕΡΛΟ ΜΕ ΤΟ ΛΙΘΑΝΘΡΑΚΑ ΣΤΙΣ ΗΠΑ

Στις αρχές του 2007 το λόμπι του άνθρακα στις ΗΠΑ καμάρωνε για τα 151 νέα εργοστάσια παραγωγής ενέργειας που επρόκειτο να κατασκευαστούν εκεί.

Ενα χρόνο μετά ζει το δικό του... «Περλ Χάρμπορ καθώς οι παραγγελίες ακυρώνονται μαζικά. Τα 59 από τα 151 εργοστάσια είτε απορρίφθηκαν από τις δημόσιες αρχές, είτε αποσύρθηκαν διακριτικά για να μη φάνε πόρτα... Οι αδειοδοτήσεις άλλων 50 έχουν ήδη προσβληθεί στα δικαστήρια και δύσκολα θα περάσουν. Ενώ και τα υπόλοιπα μάλλον θα βρεθούν αντιμέτωπα με μακροχρόνιες δίκες. Με λίγα λόγια, η βιομηχανία του άνθρακα είναι υπό διωγμόν (και) στις ΗΠΑ. Και όχι άδικα. Δεν είναι μόνο η ανησυχία για την κλιματική αλλαγή, ούτε το αυξανόμενο κόστος των υποδομών. Οι πολίτες αντιτίθενται στις εκπομπές καρκινογόνων ρύπων, όπως του υδραργύρου. Σε 23.600 κάθε χρόνο υπολογίζονται οι θάνατοι που αποδίδονται ευθέως στην αέρια μόλυνση από τα εργοστάσια παραγωγής ενέργειας των ΗΠΑ.

Οσο για τις τεχνικές συλλογής και αποθήκευσης του CO2 αποδεικνύονται πανάκριβες. Προ μηνός, η κυβέρνηση Μπους ακύρωσε την κατασκευή ενός ανθρακικού εργοστασίου μοντέλου στο Ιλινόις, το οποίο θα απομόνωνε υπόγεια το διοξείδιο του άνθρακα, λόγω της τεράστιας υπέρβασης του προϋπολογισμού του. Είχε φτάσει ήδη το 1,2 δισ. ευρώ...

www.kathimerini.gr

Στο... Ευρωδικαστήριο η Ελλάδα αναστενάζει!

Τις 38 έχουν φτάσει σήμερα οι περιβαλλοντικές «μαύρες τρύπες» για τις οποίες η χώρα έχει κληθεί να απολογηθεί στο Ευρωδικαστήριο. Για τις πέντε από αυτές δεν θα γλιτώσει εύκολα το πρόστιμο, αφού, παρά τις καταδικαστικές αποφάσεις, δεν έχει συμμορφωθεί.

Ενώ η ελληνική πλευρά πανηγυρίζει για την αντιμετώπιση παλαιών υποθέσεων, όπως η προστασία της καρέτα καρέτα στη Ζάκυνθο, νέες υποθέσεις έρχονται να προστεθούν στον ήδη μακρύ κατάλογο των ελληνικών εκκρεμοτήτων. Ακόμα και η υπόθεση του Κουρουπητού, που έγινε… η πιο διάσημη χωματερή της Ελλάδας μετά την επιβολή δυσθεώρητου προστίμου, δεν έχει κλείσει οριστικά.

Πιο ανησυχητικό, όμως, από τις ίδιες τις υποθέσεις είναι η εμμονή της χώρας να αρνείται ή να καθυστερεί να πάρει μέτρα για το περιβάλλον ακόμα κι όταν απειλείται από δυσθεώρητα πρόστιμα.

ΚΟΝΤΑ ΣΤΟ ΠΡΟΣΤΙΜΟ

Οι σημαντικότερες εκκρεμότητες της Ελλάδας είναι πέντε, παραβάσεις για τις οποίες η χώρα έχει ήδη καταδικαστεί αλλά δεν έχει καταφέρει να συμμορφωθεί. Μια δεύτερη καταδίκη ισοδυναμεί με πρόστιμο.

• Παράνομες χωματερές

Η Ελλάδα παραπέμφθηκε για τη λειτουργία τουλάχιστον 1.125 παράνομων χωματερών. Για το ζήτημα καταδικάστηκε στις 6 Οκτωβρίου 2006. Πέτυχε να αντιμετωπίζονται όλες οι καταγγελίες ή διαπιστωμένες παραβάσεις ως μια ενιαία υπόθεση με την υπόσχεση ότι την 1η Ιανουαρίου 2009 δεν θα υπάρχει στην ελληνική επικράτεια ανεξέλεγκτη χωματερή που να μην έχει κλείσει και αποκατασταθεί. Μολονότι η παύση λειτουργίας υλοποιείται αρκετά ικανοποιητικά, καθυστερεί η λειτουργία νέων ΧΥΤΑ. Ωστόσο, για την αποφυγή επιβολής προστίμου, χρειάζεται αυστηρή τήρηση του χρονοδιαγράμματος, κάτι που θεωρείται σχεδόν αδύνατο, με δεδομένες τις μεγάλες καθυστερήσεις.

• Συλλογή και επεξεργασία αστικών λυμάτων

Εως τις 31/12/2000, οι οικισμοί με ισοδύναμο πληθυσμό άνω των 15.000 έπρεπε να διαθέτουν δίκτυα αποχέτευσης και να υποβάλλουν τα αστικά λύματά τους σε δευτεροβάθμια επεξεργασία. Ομως, 23 οικισμοί δεν πληρούν τις προϋποθέσεις και γι' αυτό η χώρα καταδικάστηκε στις 25 Οκτωβρίου 2007. Η υπόθεση αφορά, μεταξύ άλλων, οικισμούς όπως η Αρτέμιδα, το Κορωπί, το Μαρκόπουλο, τα Μέγαρα, η Ναύπακτος, η Νέα Μάκρη, η Παροικιά Πάρου, η Ραφήνα, η Τρίπολη, ακόμα και η τουριστική ζώνη της Θεσσαλονίκης! Η Ελλάδα υποσχέθηκε ότι θα αντιμετωπίσει το θέμα με ταχείες διαδικασίες, όμως, αυτό δεν μοιάζει εύκολο: σε ορισμένες περιοχές τα έργα δεν έχουν καν εγκριθεί (κυρίως στην Ανατολική Αττική)...

• Αστικά λύματα στο Θριάσιο Πεδίο

Η Ελλάδα καταδικάστηκε (2004) για την έλλειψη συστήματος συλλογής και κατάλληλης επεξεργασίας των αστικών λυμάτων του Θριάσιου Πεδίου. Δεσμεύθηκε ότι θα λύσει το πρόβλημα με τη δημιουργία δικτύων και βιολογικού καθαρισμού, έργο που ανέλαβε η ΕΥΔΑΠ (χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης: Δεκέμβριος 2009). Τον Απρίλιο 2006, η Επιτροπή απέστειλε νέα προειδοποιητική επιστολή, διότι καθυστερεί η υλοποίηση των έργων.

• Ελλειψη μέτρων για τις ουσίες που καταστρέφουν τη στιβάδα του όζοντος

Οι ελληνικές αρχές δεν έχουν λάβει τα απαιτούμενα μέτρα για να συμμορφωθούν με μία σειρά υποχρεώσεων, όπως μέτρα προώθησης της ανακύκλωσης, της ποιοτικής αποκατάστασης και της καταστροφής των ελεγχομένων ουσιών, προληπτικά μέτρα για την αποτροπή και ελαχιστοποίηση των διαρροών ελεγχόμενων ουσιών κ.λπ. Η χώρα καταδικάστηκε στις 14 Δεκεμβρίου 2006, ενώ τον Μάρτιο 2007 η Επιτροπή απέστειλε νέα προειδοποιητική επιστολή. Οι ελληνικές αρχές ανακοίνωσαν πρόσφατα την υιοθέτηση του κατάλληλου νομοθετικού πλαισίου και η υπόθεση αναμένεται να διευθετηθεί.

• Καθορισμός Ζωνών Ειδικής Προστασίας

Σύμφωνα με την ευρωπαϊκή νομοθεσία για τη διατήρηση των άγριων πτηνών, οι ευρωπαϊκές χώρες πρέπει να καθορίζουν Ζώνες Ειδικής Προστασίας (ΖΕΠ) για τα διάφορα είδη άγριων πτηνών. Οι ελληνικές ΖΕΠ είναι ανεπαρκείς τόσο ως προς τον αριθμό όσο και ως προς την επιφάνεια: θα έπρεπε να έχουν χαρακτηριστεί 186 ΖΕΠ και να έχουν καθοριστεί 151, ενώ η επιφάνειά τους δεν καλύπτει όλα τα είδη πτηνών. Η Ελλάδα καταδικάστηκε στις 25 Οκτωβρίου 2007. Το πρόγραμμα επανεξέτασης των ελληνικών ζωνών καθυστερεί και δεν έχει κινηθεί η διαδικασία χαρακτηρισμού νέων ΖΕΠ. Εάν δεν επιταχυνθεί, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα κινήσει νέα διαδικασία παραπομπής, με πιθανότητα επιβολής προστίμου.

ΣΕ ΑΡΧΙΚΟ ΣΤΑΔΙΟ

Σε πέντε υποθέσεις η Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρέπεμψε την Ελλάδα στο Ευρωδικαστήριο, αλλά η διαδικασία βρίσκεται στα αρχικά στάδια.

• Ελλειψη κατάλληλου σχεδιασμού διαχείρισης επικινδύνων αποβλήτων και λειτουργία ανεξέλεγκτων χώρων διάθεσης. Τον Δεκέμβριο 2005, η Επιτροπή απέστειλε αιτιολογημένη γνώμη, αλλά τα μέτρα που πήρε η χώρα εξακολουθούν να μη συνάδουν με τις απαιτήσεις της κοινοτικής νομοθεσίας. Οι ελληνικές αρχές αποδέχονται την έλλειψη κατάλληλων εγκαταστάσεων διαχείρισης και αναγνωρίζουν την ύπαρξη 600.000 τόνων αποβλήτων σε χώρους που θεωρούνται «καταρχήν ρυπασμένοι».
• Κακή ενσωμάτωση της οδηγίας περί της διατηρήσεως των αγρίων πτηνών. Εστάλη τον Ιούνιο 2007 αιτιολογημένη γνώμη, η οποία δεν έχει απαντηθεί.
• Συλλογή και επεξεργασία ορυκτελαίων. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προσέφυγε εναντίον της Ελλάδας τον Δεκέμβριο του 2002, για την κακή εφαρμογή της σχετικής Οδηγίας. Ωστόσο, η διαδικασία προσφυγής έχει ανασταλεί, διότι έχει κατατεθεί πρόταση αναθεώρησής της.
• Κακή εφαρμογή της οδηγίας σχετικά με τη μείωση της περιεκτικότητας ορισμένων υγρών καυσίμων σε θείο. Η Ελλάδα δεν έλαβε τα αναγκαία μέτρα για να διασφαλίσει ότι, εντός της επικράτειάς της, από την 1/1/2003 δεν χρησιμοποιείται βαρύ μαζούτ περιεκτικότητας σε θείο άνω του 1% κατά μάζα.
• Συλλογή και επεξεργασία αστικών λυμάτων στις ευαίσθητες περιοχές. Οι ελληνικές αρχές παρέλειψαν να χαρακτηρίσουν ευαίσθητες περιοχές 10 υδάτινες μάζες (π.χ. Αργολικός Κόλπος, Παγασητικός, λίμνη Ιωαννίνων, λίμνη Καστοριάς κ.ά.). Δεν έχουν δημιουργηθεί δίκτυα αποχέτευσης σε 13 οικισμούς, ενώ ακόμα 14 απορρίπτουν τα αστικά τους λύματα εντός ευαίσθητων περιοχών χωρίς να τα υποβάλουν σε επεξεργασία αυστηρότερη της δευτεροβάθμιας.

---

ΕΝ ΑΝΑΜΟΝΗ ΤΩΝ ΑΠΟΦΑΣΕΩΝ

Τρεις υποθέσεις έχουν φθάσει στο Ευρωδικαστήριο, χωρίς να έχει ακόμα ανακοινωθεί η καταδικαστική (ή μη) απόφαση.

• Διάθεση των αποβλήτων στο νομό Χανίων

Η απόφαση της Επιτροπής να κλείσει την υπόθεση του Κουρουπητού βασίστηκε και στην ορθή λειτουργία της προσωρινής εγκατάστασης διαχείρισης αποβλήτων στο Μεσομούρι. Ωστόσο, το Μεσομούρι δημιουργεί προβλήματα για το περιβάλλον και την υγεία, ενώ η χωματερή του Κουρουπητού δεν έχει αποκατασταθεί.

• Πλημμελής θέσπιση πλαισίου δράσης για το νερό

Η Ελλάδα, έως τις 22 Δεκεμβρίου 2004, δεν προέβη σε ανάλυση των χαρακτηριστικών της κάθε περιοχής λεκάνης απορροής ποταμού, επισκόπηση των επιπτώσεων των ανθρώπινων δραστηριοτήτων στην κατάσταση των επιφανειακών και των υπόγειων υδάτων και οικονομική ανάλυση της χρήσης ύδατος. Επίσης, δεν υπέβαλε συνοπτικές εκθέσεις σχετικά με τις αναλύσεις που απαιτούνται.

• Ελλειψη μέτρων για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων, καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας

Η Ελλάδα παραπέμφθηκε για κακή ενσωμάτωση της σχετικής οδηγίας σύμφωνα με την οποία έπρεπε να λάβει συγκεκριμένα μέτρα για τη διατήρηση των φυσικών οικοτόπων, καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας.

www.kathimerini.gr

No parking

Η συνέχεια του θέματος για τα Ιλίσια

Με την άμεση κινητοποίησή τους οι κάτοικοι της οδού Διοχάρους κατάφεραν να αναστείλουν προσωρινά την κοπή 76 δένδρων που προγραμματιζόταν για να δημιουργηθεί ένα ακόμα πάρκινγκ στην περιοχή. Περιμένοντας την οριστική απόφαση δεν εφησυχάζουν - δικαίως γιατί κάποιοι απειλούν τα δένδρα, ρίχνοντας φυτοτοξικές ουσίες.

Aνάμεσα στα ξενοδοχεία Χίλτον και Κάραβελ, δίπλα σε δύο σταθμούς Μετρό (Ευαγγελισμός και Μέγαρο Μουσικής) και προπαντός σε απόσταση αναπνοής από το Αλσος των Ιλισίων, η οδός Διοχάρους δίκαια θεωρείται ένα από τα πιο όμορφα «στρατηγικά» σημεία του κέντρου.

Αυτό φυσικά, το γνωρίζουν πρώτοι απ' όλους οι ίδιοι οι κάτοικοι, οι οποίοι με μεγάλη ευαισθησία και επιμονή κινητοποιήθηκαν και κατόρθωσαν με απόφαση του Ε΄ Τμήματος του ΣτΕ την προσωρινή ανατολή της κατασκευής ενός 4ώροφου υπογείου πάρκινγκ χωρητικότητας 386 θέσεων, του οποίου η είσοδος προβλέπεται στην κεντρική νησίδα του δρόμου. Σήμερα, το σημείο αυτό είναι γεμάτο πεύκα, λεύκες και κυπαρίσσια ηλικίας πάνω από 70 ετών και χρησιμοποιείται ως πλατεία. «Ενας άνθρωπος για κάθε δέντρο», είναι το μότο των κατοίκων στον αγώνα τους, αφού για την υλοποίηση του έργου απαιτείται η κοπή και των 76 δέντρων της νησίδας.

Η κατασκευή του πάρκινγκ εντασσόταν στα προ-ολυμπιακά έργα και είχε χωροθετηθεί αρχικά, στη συμβολή της οδού Διοχάρους με τη Μιχαλακοπούλου. Το έργο δεν υλοποιήθηκε και 3 χρόνια μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες, οι κάτοικοι πληροφορήθηκαν την έναρξη των εργασιών, αυτή τη φορά δίπλα στο Αλσος των Ιλισίων σε «περιοχή κατοικίας». Το έργο παραχωρήθηκε στις 23/10/2006 με σύμβαση στην ανώνυμη εταιρεία Metropolitan Athens Park A.E., θυγατρική της ΕΛΤΕΒ (Ελληνική Τεχνοδομική ΤΕΒ Α.Ε.). Η ΕΛΤΕΒ συμμετέχει με ποσοστό 20% και στη μετοχική σύνθεση της εταιρείας POLIS PARK A.E., στην οποία ανήκουν τα μεγάλα πάρκινγκ της οδού Ριζάρη, της πλατείας Κάνιγγος, της πλατείας Αιγύπτου και της πλατείας του Νοσοκομείου Παίδων.

Η κατασκευή ενός ακόμη πάρκινγκ στην περιοχή μοιάζει παράλογη, καθώς σε ακτίνα 300 μέτρων λειτουργούν πάνω από δέκα ιδιωτικά πάρκινγκ τα οποία διαθέτουν συνολικά 2.140 θέσεις και δεν παρουσιάζουν πληρότητα. Εκτός όμως από το εύλογο επιχείρημα ότι δεν υπάρχει ανάγκη για επιπλέον θέσεις, η ανησυχία για τις επιπτώσεις που θα έχει το έργο στο φυσικό περιβάλλον είναι ακόμα μεγαλύτερη.

Στη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων που είχε εκπονηθεί από την αρμόδια υπηρεσία του ΥΠΕΧΩΔΕ από τον Δεκέμβριο του 2004, αναφέρεται ότι και τα 76 δέντρα θα κοπούν. Ταυτόχρονα, αποσιωπάται το γεγονός ότι σε βάθος μόλις 5,5 μέτρων έχουν εντοπιστεί υπόγεια ύδατα - το πιθανότερο είναι ότι πρόκειται για τον υπόγειο υδροφόρο ορίζοντα ενός παραποτάμου του Ιλισού. Είναι αυτονόητο ότι όταν εκτελούνται έργα στην «ευαίσθητη» ζώνη του Ιλισού και των παραποτάμων του χωρίς να έχουν ληφθεί τα απαραίτητα μέτρα, οι επιπτώσεις είναι ζημιογόνες τόσο για το φυσικό περιβάλλον, όσο και για τα ίδια τα κτίρια που βρίσκονται στην περιοχή.

Η κινητοποίηση των κατοίκων ήταν άμεση. Δημιούργησαν την Κίνηση Ενεργοποιημένων Πολιτών και με δικά τους έξοδα σχημάτισαν πλήρη φάκελο για την υπόθεση ώστε να μπορέσουν να κινηθούν δικαστικά. Οπως αναφέρει ο συνταξιούχος πολιτικός μηχανικός κ. Χρήστος Καλογερόπουλος: «Καλέσαμε γεωπόνο για να καταγράψει τα δέντρα ένα προς ένα. Υπάρχουν σπάνια είδη κυπαρισσιών τα οποία ούτε εμείς γνωρίζαμε!» Επίσης, αναλύει ορισμένα από τα κενά της Περιβαλλοντικής Μελέτης, η οποία βασίστηκε σε μετρήσεις ρύπων των σταθμών της οδού Αθηνάς και Ζωγράφου που δεν έχουν σχέση με την περιοχή. «Το σημαντικό είναι ότι συνεργαζόμαστε πολύ καλά μεταξύ μας, δεν είναι κι εύκολο να τα βάζεις με τρία υπουργεία...», συμπληρώνει η κ. Βέρα Λύχνου, μέλος επίσης της επιτροπής.

Επειτα από προσπάθειες μηνών, από τη συλλογή υπογραφών και τη διοργάνωση τοπικών εκδηλώσεων διαμαρτυρίας, μέχρι το σχηματισμό του φακέλου, η απόφαση της προσωρινής διακοπής των εργασιών από το Ε΄ Τμήμα του ΣτΕ στις 15 Οκτωβρίου δικαίωσε σε πρώτη φάση τη δράση τους. «Περιμένουμε την οριστική μελέτη και την εκδίκαση της υπόθεσης γύρω στα τέλη του 2008. Ελπίζουμε ότι ο Δήμος Αθηναίων θα μας στηρίξει», λέει ο κ. Καλογερόπουλος. Πράγματι, έπειτα από αρκετές παρεμβάσεις της δημοτικής συμβούλου του ΣΥΡΙΖΑ κ. Αννας Φιλίνη, η στάση που θα κρατήσει ο Δήμος ενώπιον του ΣτΕ εκτιμάται ότι θα είναι πιθανότατα υπέρ των κατοίκων.

Εν τω μεταξύ, εκείνοι δεν εφησυχάζουν: όταν στις 28 Νοεμβρίου παρατήρησαν μικρές σακούλες με κίτρινο υγρό δίπλα στις ρίζες των δέντρων, έστειλαν αμέσως δείγμα προς ανάλυση στο Μπενάκειο Φυτοπαθολογικό Ινστιτούτο. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα, πρόκειται για φυτοτοξική ουσία που μπορεί να αποξηράνει τα δέντρα. «Μέχρι σήμερα βρίσκουμε κάτω από τις λεύκες τέτοια σακουλάκια», λένε η κ. Βέρα Λύχνου και ο κ. Καλογερόπουλος, ο οποίος ενημέρωσε την αστυνομία, αλλά και το αρμόδιο τμήμα του Α΄ Διαμερίσματος του Δήμου Αθηναίων. «Σκοπεύουμε να καταθέσουμε μήνυση κατ' αγνώστου», δηλώνουν.

Οποια κι αν είναι η έκβαση της υπόθεσης, πάντως, η κινητοποίηση στη Διοχάρους αποτελεί άλλη μία ένδειξη ότι υπάρχουν άνθρωποι έτοιμοι να αναλάβουν ενεργό δράση προκειμένου να αποτρέψουν την υποβάθμιση της γειτονιάς τους. Μερικές φορές, άλλωστε, είναι καλύτερα να κοιτάζουμε και το δέντρο... για να μη χάσουμε το δάσος.

Η νέα νομοθεσία της Ε.Ε. για το θερμοκήπιο σε 600 λέξεις

Κατώτερο των περιστάσεων αποδεικνύεται το «ενεργειακό πακέτο» της Κομισιόν για τη συμβολή της Ε.Ε. στην αντιμετώπιση του φαινομένου του θερμοκηπίου. Αυτά είναι τα 5 σημαντικότερα σημεία του.

Οπου ακούς πολλά κεράσια κράτα μικρό καλάθι, λέει μια παροιμία, η οποία δυστυχώς επαληθεύθηκε στο πολυαναμενόμενο «ενεργειακό πακέτο» της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι προτάσεις είναι ανεπαρκέστατες, πολύ μακριά από τους αναγκαίους στόχους για την αναστροφή των κλιματικών αλλαγών. Τι εισηγείται η Κομισιόν;

1. Μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου 20% μέχρι το 2020, σε σχέση με το 1990. Η Ε.Ε. έχει μειώσει ήδη τις εκπομπές της κατά 10%, άρα στην ουσία μιλάει για περικοπή μόλις 10% ακόμα -στόχος κατά πολύ μικρότερος της δέσμευσης για περικοπή κατά 25% - 40% των εκπομπών των ανεπτυγμένων βιομηχανικά χωρών που πάλευαν οι οργανώσεις και οι επιστήμονες και υιοθέτησε η Ε.Ε. στη σύνοδο του Μπαλί. Μετά την άρνηση των ΗΠΑ να συμφωνήσουν, μπήκε μια φλου διατύπωση για εθελοντική επιδίωξη «ενδεδειγμένων μειώσεων». Πολύ υποκριτική η στάση της Ε.Ε., η οποία πρωτοστατεί δήθεν στην προσπάθεια για αποφασιστική μείωση των εκπομπών και τελικά δεν δεσμεύεται ούτε η ίδια. Ισως, νιώθοντας αυτή την πίεση ο Μπαρόζο, δήλωσε ότι εάν συμφωνήσουν και οι άλλες μεγάλες ρυπογόνες δυνάμεις, μπορούμε να πάμε για μείωση 30%. Αρα μπορεί να γίνει, αλλά δεν μας αφήνει ο οικονομικός ανταγωνισμός!

2. Οι μειώσεις σε επιμέρους τομείς είναι ελάχιστες. Κάτω από το γενικό αδύναμο στόχο του 20%, οι κατευθύνσεις για μειώσεις εκπομπών σε συγκεκριμένους τομείς είναι έως... αόρατες. Ο στόχος μείωσης των εκπομπών των τομέων που δεν καλύπτονται από το σύστημα εμπορίας ρύπων (οικιακός τομέας, μεταφορές, αγροτικές καλλιέργειες κ.λπ.) για το διάστημα 2005 - 2020 π.χ. είναι 10% για την Ε.Ε. και μόλις 4% για την Ελλάδα της ενεργειακής σπατάλης!

3. Το αμφισβητούμενο εμπόριο δικαιωμάτων ρύπων παραμένει βασικός μοχλός για την επίτευξη των στόχων της Ε.Ε. Τα δικαιώματα ρύπων όμως θα παραχωρηθούν για πολλά χρόνια ακόμα δωρεάν από τις κυβερνήσεις στις μεγάλες επιχειρήσεις. Δεν υιοθετεί η Επιτροπή ούτε καν το αίτημα για δημοπράτηση και αγορά των δικαιωμάτων ρύπων. Η δωρεάν παραχώρηση δικαιωμάτων εκπομπών μέχρι τώρα είχε αφήσει ανενόχλητες τις ρυπογόνες επιχειρήσεις και είχε οδηγήσει σε κατάρρευση το «χρηματιστήριο» ρύπων, με αποτέλεσμα και οι «μονάδες-μουτζούρηδες» να βρίσκουν φτηνά δικαιώματα ρύπων.

4. Το 20% της ενέργειας της Ε.Ε. το 2020 από ΑΠΕ. Στον στόχο αυτόν εκφράζεται μια φιλοδοξία βελτίωσης, αφού σήμερα η Ε.Ε. παίρνει το 7% της ενέργειάς της από ΑΠΕ. Αντίστοιχα για την Ελλάδα, τέθηκε ο στόχος του 18% από ΑΠΕ, έναντι περίπου 6% σήμερα.

5. Το 10% των καυσίμων των οχημάτων έως το 2020 να είναι από βιοκαύσιμα. Ιδιαίτερες ανησυχίες προκαλούνται από την επιμονή αυτή της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Οι εντατικές καλλιέργειες για την παραγωγή βιοκαυσίμων, στις χώρες του Τρίτου Κόσμου κυρίως, έχουν ως αποτέλεσμα την αποψίλωση δασών (κρίσιμης σημασίας για την περιβαλλοντική ισορροπία του πλανήτη), την εκπομπή αερίων του θερμοκηπίου από φυτοφάρμακα και γεωργικά μηχανήματα και την εκτίναξη των τιμών των τροφίμων. Η Κομισιόν μιλάει για την ανάγκη περιβαλλοντικά υπεύθυνης παραγωγής των βιοκαυσίμων, αλλά προχωράει στο στόχο πριν δημιουργηθούν οι δομές που θα εξασφαλίσουν κάτι τέτοιο.

Ακόμα κι έτσι αντιδρούν οι βιομήχανοι!

Οι περιβαλλοντικές οργανώσεις θεώρησαν ανεπαρκή τα μέτρα, αν και ορισμένες είδαν μισογεμάτο το ποτήρι. Ακόμα και σε αυτές τις αναιμικές προτάσεις αντέδρασαν οι εκπρόσωποι των Ευρωπαίων βιομηχάνων, αποκαλύπτοντας ποιοι κρύβονται πίσω από το φρενάρισμα των στόχων. Ο εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Ομοσπονδίας σιδήρου και χάλυβα είπε ότι ορισμένα από τα μέτρα θα αποβούν «καταστροφικά για τον κλάδο», ενώ οι εταιρείες παραγωγής ηλεκτρισμού απείλησαν ότι θα υπάρξουν επιπτώσεις στις τιμές του ηλεκτρικού. Δυστυχώς, για μία ακόμα φορά φαίνεται ότι οι πολιτικοί δεν μπορούν να κάνουν την τομή, καθώς είναι δέσμιοι της λογικής της ανάπτυξης και κινούνται στο πλαίσιο του ανταγωνισμού των επιχειρήσεων και των μεγάλων συμφερόντων.

www.kathimerini.gr

Προσφυγή Ε.Ε. κατά Ελλάδας για περιβαλλοντικά προβλήματα

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή αποφάσισε σήμερα να προσφύγει κατά της Ελλάδας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για δύο περιβαλλοντικά ζητήματα που αφορούν τη διαχείριση των στερεών αποβλήτων και την προστασία των άγριων πτηνών. Παράλληλα, με άλλη απόφασή της, η Επιτροπή έθεσε στο αρχείο την προσφυγή που είχε καταθέσει κατά της χώρας μας για τις εγκαταστάσεις επεξεργασίας αστικών λυμάτων στην περιοχή της Ψυττάλειας, κρίνοντας ότι οι μονάδες που κατασκευάστηκαν λειτουργούν με ικανοποιητικό τρόπο.

Σε ό,τι αφορά τη διαχείριση των στερεών αποβλήτων, η Επιτροπή έκρινε ότι η Ελλάδα παραβιάζει διατάξεις της οδηγίας (75/442) για τα στερεά απόβλητα, η οποία προβλέπει, μεταξύ άλλων, ότι «τα κράτη-μέλη πρέπει να λαμβάνουν τα αναγκαία μέτρα για να εξασφαλίσουν ότι τα στερεά απόβλητα θα διατίθενται χωρίς να θέτουν σε κίνδυνο την υγεία του ανθρώπου και χωρίς να βλάπτουν το περιβάλλον».

Σε σχέση με την προστασία των άγριων πτηνών, η Επιτροπή έκρινε ότι η Ελλάδα δεν ενσωμάτωσε πλήρως στο εθνικό δίκαιο την οδηγία (79/409) η οποία προβλέπει, μεταξύ άλλων, τη δημιουργία ζωνών προστασίας στα καταφύγια όπου υπάρχουν άγρια πτηνά.

www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

Επίσης θυμίζω τις δηλώσεις του αρμόδιου υπουργού κ.Σουφλιά για το θέμα της μόλυνσης του ποταμού Ασωπού "πρόκειται για εθνικό ζήτημα".

Τι έχει γίνει από τότε:

Συμπληρώθηκαν τέσσερις μήνες από τότε που ο ίδιος ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ Γιώργος Σουφλιάς είχε χαρακτηρίσει το θέμα του Ασωπού ποταμού "εθνικό ζήτημα". Ο ΣΚΑΪ επέστρεψε για ακόμη μια φορά στα Οινόφυτα για να διαπιστώσει ότι το πρόβλημα με το νερό το Ασωπού παραμένει άλυτο.

Οι εικόνες που κατέγραψε η τηλεόραση του ΣΚΑΪ αποδεικνύουν ότι πρέπει να υπάρχουν ακόμη εταιρείες που συνεχίζουν να ρυπαίνουν ανεξέλεγκτα τον Ασωπό, καθώς το ποτάμι εξακολουθεί να μοιάζει με βούρκος.

Από τη πλευρά του το ΥΠΕΧΩΔΕ διαχωρίζει τη θέση του υποστηρίζοντας ότι έγιναν όλες οι πρέπουσες κινήσεις για τον εντοπισμό των εταιρειών, που ρυπαίνουν το ποτάμι, ενώ έχει ήδη διαβιβάσει τους σχετικούς φακέλους στον εισαγγελέα αλλά και τη Νομαρχία, ώστε να προβούν στις κατάλληλες ενέργειες. Πάντως, οι κάτοικοι των Οινοφύτων εξακολουθούν να καταναλώνουν νερό με εξασθενές χρώμιο καθώς δεν έχουν ολοκληρωθεί τα έργα που είχε προαναγγείλει ο δήμαρχος Οινοφύτων.

Ο δήμος είχε αρχικά δώσει προθεσμία έως τις 31 Δεκεμβρίου 2007, στην συνέχεια έως τις 25 Ιανουαρίου 2008, ενώ σήμερα δηλώνει πως τα έργα θα έχουν ολοκληρωθεί έως τις 28 Φεβρουαρίου.

Την ίδια ώρα, σύμφωνα με πληροφορίες ο δήμος αρνείται να κοινοποιήσει και τα αποτελέσματα των τελευταίων αναλύσεων στο νερό.

Ούτε στο χωριό Δήλεσι, που επίσης υδροδοτείται από τις μολυσμένες γεωτρήσεις των Οινοφύτων, έχουν ξεκινήσει τα έργα για την κατασκευή αγωγού που θα μεταφέρει καθαρό νερό από τον Μόρνο.

Ευρωκαταδίκη για το νερό.

Την καταδίκη της χώρας μας προχώρησε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, καθώς δεν εφαρμόζει, ως όφειλε, κοινοτική οδηγία για την προστασία και διαχείριση των υδάτων της.Η καταδικαστική απόφαση βασίζεται στην διαπίστωση ότι η χώρα μας έχει παραβεί τις υποχρεώσεις της, "μη εκπονώντας, για κάθε ποτάμιμελέτη για τις επιπτώσεις της ανθρώπινης δραστηριότητας σε επιφανειακά και υπόγεια ύδατα και οικονομική ανάλυση της χρήσης ύδατος". Παράλληλα, η Ελλάδα δεν έχει υποβάλει στην Κομισιόν τις αναγκαίες συνοπτικές εκθέσεις σχετικά με όλες τις παραπάνω αναλύσεις που απαιτεί η κοινοτική οδηγία. Ενδεικτική του κλίματος στις Βρυξέλλες, είναι η δήλωση του Δημήτρη Γιωτάκου στο ΣΚΑΪ. Ο νομικός σύμβουλος του έλληνα επιτρόπου Σταύρου Δήμα, τονίζει ότι "η Ελλάδα παρανομεί και θα έπρεπε να είχε καταθέσει συγκεκριμένο σχέδιο διαχείρισης των αποβλήτων εδώ και 14 χρόνια".

Το θέμα περιβάλλον δεν υπάρχει για την ελληνική κυβέρνηση και αυτό αποδεικνύεται περίτρανα σε κάθε διεθνές ζήτημα που προκύπτει για εναρμόνιση της χώρας μας με τους Ευρωπαϊκούς κανόνες.

Το Υπουργείο Οπλισμένου σκυροδέματος και δομικών υλικών (έτσι πρέπει να ονομάζεται πλέον το ΥΠΕΧΩΔΕ) με την ανοχή της κυβέρνησης και των συντεχνιών του Τεχνικού Επιμελητηρίου - ΤΕΕ καθημερινά αγνοούν το θέμα προστασία του περιβάλλοντος και του σεβασμού του δικαιώματος των πολιτών για μια καλή ποιότητα ζωής.

Υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις ανάπτυξης που συνδυάζουν αρμονικά την προστασία του περιβάλλοντος και τους δείκτες οικονομικής ανάπτυξης, λύσεις που μάλλον θίγουν τα συμφέροντα μεγαλοκατασκευαστικών εταιριών και των πολιτικών προσώπων που χρηματοδοτούνται πίσω από αυτές

Από: http://politicalvigilance.blogspot.com/

ΣΗΜ: Αυτό το "Υπουργείο Οπλισμένου σκυροδέματος και δομικών υλικών" πολύ μου άρεσε!

Σχέση διαφθοράς και αυστηρότητας Περιβαλλοντικών κανονισμών

Απο εφημερίδα "Ελευθεροτυπία"

Στο διάγραμμα φαίνεται η σχέση του ποσοστού διαφθοράς στη Δημόσια Διοίκηση με την αυστηρότητα των Περιβαλλοντικών κανονισμών. Το Ελλαδιστάν βρίσκεται σε μια καθόλου τιμητική "περιοχή", μαζί με χώρες όπως Βολιβία, Περού, Φιλιππίνες που στην Ελλάδα θεωρούνται "υποδεέστερες" και πολύ μακριά απο χώρες της ΕΕ που επιθυμούμε (και πρέπει) να συγκρινόμαστε.

Ο πλανήτης επενδύει σε πράσινη ενέργεια, η Ελλάδα σε άνθρακα

Τετρακόσια δισ. δολάρια εκτιμάται ότι θα δαπανηθούν παγκοσμίως σε επενδύσεις άνθρακα το χρονικό διάστημα 2000-2030, ενώ, αντιστοίχως, για ανανεώσιμες πηγές ενέργειας αναμένεται να επενδυθούν 750 δισ. δολάρια στο πλαίσιο της καταπολέμησης των κλιματικών αλλαγών. Οπως μας πληροφορεί η ERNEST and YOUNG, μία από τις κορυφαίες εταιρείες συμβούλων με έδρα τη Βρετανία, από τα 750 δισ. δολάρια (μισό τρισ. ευρώ) τα 120 θα επενδυθούν από την Κίνα όχι στο εσωτερικό της χώρας αλλά ως εξαγώγιμο προϊόν (;), όπως δείχνουν οι ρυθμοί ανάπτυξης και το ενδιαφέρον για φιλικές προς το περιβάλλον πηγές ενέργειας. Οι εκτιμήσεις για την Ελλάδα είναι 15 δισ. ευρώ για εγκατάσταση ρυπογόνων σταθμών λιθάνθρακα και λιγνίτη και φυσικό αέριο (λιγότερο ρυπογόνο), σύμφωνα με τον Μιχάλη Καραμανή, πρόεδρο της ΡΑΕ (Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας) και 7 δισ. ευρώ μέσα στα επόμενα 5 χρόνια για επενδύσεις σε αιολικά και φωτοβολταϊκά, όπως λέει ο Στέλιος Ψωμάς, σύμβουλος του συνδέσμου εταιρειών για τα φωτοβολταϊκά. Ωστόσο αν οι κυβερνήσεις συνεχίσουν να οδηγούν τις χώρες τους μέσα από τις σημερινές ενεργειακές ατραπούς, το 2030 οι παγκόσμιες ενεργειακές ανάγκες θα είναι κατά 60% μεγαλύτερες σε σχέση με σήμερα. Τα ορυκτά καύσιμα θα συνεχίσουν να δεσπόζουν στο παγκόσμιο ενεργειακό μείγμα, καλύπτοντας μέρος της αύξησης αυτής, και παράλληλα τα μερίδια των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας στο συνολικό παγκόσμιο ενεργειακό ισοζύγιο θα παραμείνουν περιορισμένα. Το come back του πυρηνικού λόμπι Επειδή τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά, έχουμε και το λόμπι των πυρηνικών, τον λύκο που στην αναμπουμπούλα χαίρεται. Ετσι, τώρα που το ενδιαφέρον της διεθνούς κοινής γνώμης για τις κλιματικές αλλαγές έχει κορυφωθεί, η πυρηνική βιομηχανία εμφανίζεται ως μία από τις εναλλακτικές λύσεις για το μέλλον καθώς τυπικά δεν ρυπαίνει. Πολλές χώρες, όπως η Φινλανδία ή η Τουρκία αλλά και γειτονικές βαλκανικές, έχουν αρχίσει να ξανασκέφτονται την κατασκευή πυρηνικών σταθμών, χωρίς όμως να «βλέπουν» και τα προβλήματα που συνοδεύουν την πυρηνική ενέργεια, όπως η διαχείριση των αποβλήτων, που δεν έχει λυθεί ουσιαστικά εδώ και 50 χρόνια, αλλά και ο κίνδυνος ενός ατυχήματος. Ακόμα όμως και αν παραβλέψουμε τους κινδύνους πρέπει να λάβουμε υπόψη και τα εξής: βάσει των ρυθμών κατανάλωσης ουρανίου από τους υπάρχοντες αντιδραστήρες χρειαζόμαστε 67 χιλιάδες τόνους ετησίως, γεγονός που σημαίνει ότι τα γνωστά αποθέματα ουρανίου που φτάνουν το 1,9 εκατομμύριο τόνους θα καταναλωθούν μέσα σε περίπου 30 χρόνια, σύμφωνα με το γερμανικό ινστιτούτο «Energy watch group». Θα αναρωτηθείτε και πού γνωρίζω αν υπάρχουν και άλλα μεγάλα κοιτάσματα ουρανίου. Η απάντηση είναι: «Το απεύχομαι». Στις συμβατικές πηγές ενέργειας τα παγκόσμια γνωστά αποθέματα αργού πετρελαίου- όπως αναφέρεται στην τελευταία ετήσια έκθεση της ΒΡ- θεωρητικά φτάνουν για τα επόμενα 40,5 χρόνια. Αντιστοίχως, «του φυσικού αερίου και του άνθρακα, για 63 και 147». Στην έκθεση δεν υπολογίζεται η αυξανόμενη ζήτηση, ο συνυπολογισμός της οποίας (με δεδομένο τους ρυθμούς αύξησης της τελευταίας δεκαετίας) θα μείωνε τον χρόνο εξάντλησης των γνωστών αποθεμάτων σε περίπου 30, 37 και 56 χρόνια, αντιστοίχως. Μία προοπτική απογοητευτική επισημαίνει ο Στέλιος Ψωμάς: «Στη χώρα μας τα εναπομείναντα εκμεταλλεύσιμα αποθέματα λιγνίτη -στις περιοχές όπου η ΔΕΗ αναπτύσσει λιγνιτική δραστηριότητα, με βάση τους σημερινούς ρυθμούς κατανάλωσης λιγνίτη- επαρκούν για περίπου 40 χρόνια ακόμη στη Δυτική Μακεδονία και 20 στη Μεγαλόπολη». Στον ευρωπαϊκό χώρο, η ολοένα και πιο ενεργοβόρος ευρωπαϊκή οικονομία στηρίζεται ουσιαστικά στα ορυκτά καύσιμα, που αντιπροσωπεύουν τα 4/5 της συνολικής κατανάλωσης ενέργειας (πετρέλαιο, άνθρακας, φυσικό αέριο), εκ των οποίων τα 2/3 εισάγονται. Το φυσικό αέριο και μόνο που προέρχεται από τη Ρωσία αντιπροσωπεύει περίπου το 20% της ευρωπαϊκής κατανάλωσης. Η κοινοτική προσφορά ενέργειας καλύπτει μόλις το ήμισυ των κοινοτικών αναγκών. Οι εισαγωγές ενεργειακών πόρων θα είναι πολύ μεγαλύτερες σε 25 χρόνια και θα ανέλθουν στο 70% των συνολικών αναγκών. Το πετρέλαιο ενδέχεται να εισάγεται σε αναλογία 90%. Σε ό,τι αφορά τη γεωπολιτική διάσταση, ας θεωρήσουμε απλώς ότι το 45% των εισαγωγών πετρελαίου της Ε.Ε. προέρχεται από τη Μέση Ανατολή και το 40% του φυσικού αερίου από τη Ρωσία, υποστηρίζει έκθεση της Κομισιόν. Η εξάρτηση από τις εισαγωγές είναι ακόμη πιο έντονη στην Ελλάδα. Οι εγχώριοι πόροι πρωτογενούς ενέργειας περιλαμβάνουν κυρίως τον λιγνίτη και τις ΑΠΕ. Οι εγχώριοι πόροι υδρογονανθράκων είναι περιορισμένοι και ήδη έχουν εξαντληθεί. Υπενθυμίζεται ότι το 2000 η ενεργειακή εξάρτηση της χώρας έφτανε το 69% και σύμφωνα με το σενάριο αναφοράς της ΡΑΕ πρόκειται να φτάσει το 71% το 2010, σκαρφαλώνοντας στο 76% το 2030. Αν θελήσουμε να δούμε πού πάσχει ενεργειακά η χώρα μας, θα παρατηρήσουμε ότι οι πιο προβληματικοί τομείς είναι ο τριτογενής (υπηρεσίες), ο οικιακός και ο τομέας των μεταφορών, όπου είχαμε αντιστοίχως αύξηση της κατανάλωσης, κατά 3 φορές στον τριτογενή τομέα 35% στον οικιακό και 28% στις μεταφορές την περίοδο 1990-2005. Στροφή στις ΑΠΕ Μια στροφή στις ΑΠΕ θα απεξαρτήσει σταδιακά και τη χώρα μας από τον άνθρακα, μία από τις κύριες ρυπογόνες πηγές ενέργειας. Σε διεθνές επίπεδο η στροφή αυτή είναι επιβεβλημένη, όχι μόνο για εξοικονόμηση ενέργειας, αλλά και για μείωση των εκπομπών του διοξειδίου του άνθρακα από την καύση ορυκτών καυσίμων. Σας θυμίζω, λέει ο σύμβουλος του ΣΕΒ, ότι «το 2006 ο άνθρακας κάλυψε το 25% των παγκόσμιων ενεργειακών αναγκών, συμβάλλοντας στο 40% των εκπομπών του CO2 συντηρώντας έτσι το φαινόμενο του θερμοκηπίου. Σε τόνους η παγκόσμια κατανάλωση άνθρακα έφτασε τα 3 δισ. ισοδυνάμου πετρελαίου -επίπεδο ρεκόρ! Η Κίνα κατέχει ποσοστό 39% της παγκόσμιας κατανάλωσης, οι ΗΠΑ το 18%, η Ε.Ε. το 10% και η Ινδία το 8%. Σε πρόσφατη έκθεσή της η Παγκόσμια Τράπεζα αναφέρει ότι η καύση του άνθρακα στην Κίνα ευθύνεται για 350.000 έως 400.000 πρόωρους θανάτους κάθε χρόνο, ενώ ετησίως οι νεκροί στα ανθρακωρυχεία της Κίνας ανέρχονται σε 5.000. Το Πεκίνο, από την πλευρά του, υποστηρίζει απλώς -και δικαίως για τους Κινέζους- ότι η προσπάθειά μας για ανάπτυξη, όπως και στον δυτικό κόσμο «περνά από τις συμβατικές πηγές ενέργειας». Το οξύμωρο είναι ότι η Κίνα, ενώ δεν έχει μπει στον χορό των εφαρμογών με Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, έχει γίνει γίγαντας στις εξαγωγές ΑΠΕ! Τι σημαίνει όμως «επενδύει» στις ΑΠΕ; Ο Στέλιος Ψωμάς εξηγεί: «Πρωτίστως "επενδύει" σε μονάδες παραγωγής και εξαγωγής τεχνολογιών ΑΠΕ και δευτερευόντως σε έργα ΑΠΕ μέσα στην ίδια τη χώρα. Στα τέλη του 2006, η Κίνα είχε εγκαταστημένα 2.600 μεγαβάτ αιολικών, μόλις 3,5 φορές όσα έχει η μικρή Ελλάδα. Μάλλον φτωχό σκορ για ένα γίγαντα. Η γειτονική της Ινδία είχε 2,5 φορές περισσότερα αιολικά. »Εκεί που η Κίνα είναι ο απόλυτος κυρίαρχος στον πλανήτη είναι ο τομέας των ηλιοθερμικών, αφού έχει εγκαταστήσει τα 2/3 των ηλιακών θερμοσιφώνων σε παγκόσμια κλίμακα και διαθέτει μια εύρωστη εγχώρια βιομηχανία. Φωτοβολταϊκά »Σε ό,τι αφορά τα φωτοβολταϊκά, η Κίνα βλέπει ήδη στα μάτια τους δύο μεγάλους παραγωγούς, τους Ιάπωνες και τους Γερμανούς. Τουλάχιστον 1 στα 3 φωτοβολταϊκά πλαίσια παράγονται πλέον στην Κίνα. Σε επίπεδο εφαρμογών, όμως, η Κίνα παραμένει μια πολύ μικρή αγορά, με εφαρμογές κυρίως σε απομονωμένες επαρχίες που δεν διαθέτουν ηλεκτρικό ρεύμα». Η Κίνα πάντως επενδύει γενικώς προς όλες τις κατευθύνσεις: εργοστάσια άνθρακα, πυρηνικά, χτίζει στρατηγικές συμμαχίες με πετρελαιοπαραγωγούς χώρες. Κοντολογίς χτίζει το «μαγαζί της». Οσο για το Μπαλί, μάλλον το μπαλάκι για τις κλιματικές αλλαγές πάει στο μέλλον. Με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τον άνθρωπο και τις συνθήκες ζωής στον πλανήτη Γη. www.enet.gr

Περιβαλλοντική Εκπαίδευση στα σχολεία (το άλλο με τον Τοτό το ξέρετε;)

Της Λινας Γιανναρου (Καθημερινή)

«Ναι, θυμάμαι μια φορά που μας είχαν μιλήσει για την ανακύκλωση. Α! Και μια άλλη φορά μας είχαν πάει στην Πάρνηθα -δεν είχε καεί τότε- για μονοήμερη εκδρομή». Αυτή ήταν η επαφή της 15χρονης Θάλειας, την περυσινή σχολική χρονιά, με οτιδήποτε θα μπορούσε να χαρακτηριστεί περιβαλλοντική εκπαίδευση. «Εσένα σε απασχολούν τα θέματα του περιβάλλοντος;», τη ρωτάμε. «Μα, προφανώς. Τόσα πράγματα συμβαίνουν γύρω μας. Το κλίμα έχει αλλάξει, η μισή Ελλάδα σχεδόν κάηκε, δεν αναπνέουμε, είναι δυνατόν να μη με απασχολούν;».

Και όμως, ήδη από το 1990, με τον νόμο 1982, η περιβαλλοντική εκπαίδευση εντάχθηκε στην ελληνική εκπαίδευση, με στόχο -όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα του υπουργείου Παιδείας- «να συνειδητοποιήσουν οι μαθητές/τριες τη σχέση του ανθρώπου με το φυσικό και κοινωνικό περιβάλλον, να ευαισθητοποιηθούν για τα προβλήματα που συνδέονται με αυτό και να δραστηριοποιηθούν με ειδικά προγράμματα, ώστε να συμβάλουν στη γενικότερη προσπάθεια αντιμετώπισής τους». Παράλληλα, έχουν ιδρυθεί 56 Κέντρα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης σε όλη τη χώρα, στα οποία οι περιβαλλοντικές ομάδες των σχολείων μπορούν να πραγματοποιούν μονοήμερες ή πολυήμερες εκδρομές.

Στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση, όμως, το πρόγραμμα λειτουργεί σε εθελοντική βάση και εκτός σχολικού ωραρίου: ήτοι, μόνο εάν και εφόσον ο διευθυντής του σχολείου έχει σχετικές ευαισθησίες και εάν υπάρχουν καθηγητές διατεθειμένοι να αφιερώσουν χρόνο από τη ζωή τους σε έξτρα παραδόσεις, σε εκδρομές, στη διοργάνωση εκδηλώσεων, στην έκδοση φυλλαδίων κ.λπ. «Απλά δεν προλαβαίνουμε», αναφέρει στην «Κ» ο φιλόλογος Λ. Β. «Οταν έχεις να προετοιμάσεις παιδιά για πανελλήνιες εξετάσεις, εκ των πραγμάτων, όλα αυτά έρχονται σε δεύτερη μοίρα».

Ετσι, μετά την πρώτη περίοδο «άνθησης», η συμμετοχή στα προγράμματα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης τα τελευταία χρόνια ήταν μάλλον ισχνή. Είναι χαρακτηριστικό ότι την περυσινή σχολική χρονιά μόνο τα 90 από τα 250 σχολεία, περίπου το 1/3, της Α΄ Αθηνών δήλωσαν συμμετοχή (υλοποιήθηκαν 117 προγράμματα, στα οποία συμμετείχαν συνολικά περίπου 230 εκπαιδευτικοί και 2.150 μαθητές). Σε όλη τη χώρα υλοποιούνται ετησίως περίπου 2.000 τέτοια προγράμματα. «Η Περιβαλλοντική Εκπαίδευση φαίνεται ότι έχει φτάσει σε ένα σημείο που... δεν τραβάει, αν μου επιτρέπεται η έκφραση», αναφέρει χαρακτηριστικά στην «Κ» η υπεύθυνη Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Α΄ Αθηνών κ. Κωνσταντίνα Σχίζα. «Σαν να έχει επέλθει ο κορεσμός. Οι αιτίες είναι πολλές: Από τη μια, οι καθηγητές έχουν κάθε χρόνο να αντιμετωπίσουν κάτι καινούργιο, κάποια αλλαγή στο εκπαιδευτικό σύστημα και, από την άλλη, επειδή “τρέχουν” και προγράμματα Αγωγής Υγείας και Πολιτισμού, διασκορπίζονται. Είναι σίγουρο ότι η Περιβαλλοντική Εκπαίδευση χρειάζεται νέα πνοή».

Δυστυχώς... τη νέα πνοή έφερε αυτό το καλοκαίρι η κάπνα από τα καμένα δάση. «Πράγματι, φαίνεται ότι οι πρόσφατες καταστροφές έχουν κινητοποιήσει τους πάντες -και τη σχολική κοινότητα. Εχουμε ήδη τις πρώτες αιτήσεις για συμμετοχή. Αρχισαν όλοι να ψάχνονται, να επιθυμούν να ασχοληθούν με το περιβάλλον. Αν θα γίνει τελικά πράξη όλο αυτό, αν δηλαδή καθηγητές θα αφιερώσουν χρόνο, θα κοπιάσουν, θα το δούμε. Το σίγουρο είναι πάντως ότι τα παιδιά το θέλουν πολύ. Και ας είναι εκτός ωραρίου», τονίζει η κ. Σχίζα.

Το ίδιο εκτιμά και ο Λ. Β. «Είμαι σίγουρος ότι και τα ίδια τα παιδιά θα πιέσουν προς αυτήν την κατεύθυνση. Δεν μπορεί ένα θέμα που απασχολεί όλη την κοινωνία πια τόσο έντονα να μένει επί της ουσίας εκτός σχολείου».

Άλλωστε, εντελώς συμπτωματικά, ως κεντρικός θεματικός άξονας για τη φετινή σχολική χρονιά έχει ορισθεί το Δάσος...

Σημ: Ο θεσμός της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης (που κανονικά θα έπρεπε να λεγόταν και να ήταν μια ουσιαστική Περιβαλλοντική Παιδεία) όπως αναφέρει και το άρθρο δεν υφίσταται πλέον στα ελληνικά σχολεία. Το μάθημα της Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, πρέπει να γίνει υποχρεωτικό και να βαθμολογείται, αλλιώς απαξιώνεται. Και το κυριότερο να διεξάγεται από επιστήμονες και όχι από όποιον διαθέσιμο καθηγητή υπάρχει σε κάθε σχολείο. Είναι τεράστιας σημασίας να γίνει βίωμα στα παιδιά από πολύ μικρή ηλικία, ότι η προστασία του περιβάλλοντος είναι η νούμερο 1 προτεραιότητα της εποχής μας. Πως αλλιώς περιμένεις από τους μελλοντικούς πολίτες να σέβονται και να προστατεύουν το περιβάλλον όταν δεν είναι γνώστες των συνεπειών των όποιων πράξεών τους. Το σίγουρο είναι ότι εάν εφαρμοστεί σωστά και μελετημένα ένα συγκροτημένο σύστημα Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης (και όχι μια χαμένη ώρα μαθήματος) θα γίνει θερμά αποδεκτό από τους μαθητές.

Τι έχουν κάνει μέχρι σήμερα οι κυβερνήσεις για το περιβάλλον;

Μια... τρύπα στο νερό

Του ΓΙΑΝΝΗ ΕΛΑΦΡΟΥ

Οι κυβερνήσεις μας μέχρι σήμερα αντιμετωπίζουν το περιβάλλον ως… καύσιμη ύλη και όχι ως εθνικό πλούτο. Ο,τι καταστροφικό αρχίζει η μια, φροντίζει να το ολοκληρώσει η επόμενη, αφού το καταγγείλει! Αυτό, τουλάχιστον, αποδεικνύουν οι προτεραιότητες, οι πράξεις και οι παραλείψεις τους δεκαετίες τώρα.

O πρωθυπουργός προκήρυξε τις φετινές εκλογές-εξπρές την ώρα που η πυρκαγιά στην Πεντέλη δεν είχε ακόμα σβήσει, χωρίς να κάνει καμία αναφορά στο καταστροφικό «τσουνάμι» πυρκαγιών που έπληττε τη χώρα. Έστελνε τότε ένα σαφέστατο μήνυμα για τη σημασία που δίνει η κυβέρνηση στο περιβάλλον. Παρόμοια... σιγή ιχθύος τήρησε και η αντιπολίτευση. Είκοσι μέρες μετά, κανείς δεν τολμά πια να αγνοήσει το πρόβλημα περιβάλλον.

Κι όμως, καθ' όλη τη διάρκεια του φετινού φλεγόμενου καλοκαιριού, που ήρθε στην επιφάνεια -με τον πιο δραματικό τρόπο- η περιβαλλοντική κρίση της χώρας μας, την ώρα που εκατομμύρια πολίτες συγκινούνταν από την καταστροφή των δασών, τόσο η Ν.Δ. όσο και το ΠΑΣΟΚ περίμεναν να τελειώσουν οι φωτιές για να κάνουν εκλογές... as usual.

Η ανυπολόγιστη περιβαλλοντική και κοινωνική καταστροφή της Πελοποννήσου και της Εύβοιας τους υποχρέωσαν να ψελλίσουν ορισμένες μισές αλήθειες, αλλά δύσκολα μπορούν να κρύψουν ότι το περιβάλλον αποτελεί στην πολιτική τους ατζέντα υποβαθμισμένο θέμα, υποπαράγραφο κάτω από τα ογκώδη κεφάλαια των μεγάλων έργων και της βάρβαρης «ανάπτυξης». Και τα δύο μεγάλα κόμματα εξουσίας, βλέπουν τόσα χρόνια τη Φύση και το περιβάλλον ως καύσιμη ύλη των επενδύσεων και της κερδοφορίας. Πρόκειται για μια προσέγγιση περιβαλλοντικά καταστροφική, κοινωνικά άδικη (καθώς υφαρπάζει δημόσιο πλούτο για ιδιωτικό πλουτισμό) και οικονομικά μυωπική (αφού σπαταλά στο σήμερα το μέλλον).

Δυστυχώς, με αυτό τον τρόπο αναπτύχθηκε μεταπολεμικά η ελληνική οικονομία. Με τη βάρβαρη εκμετάλλευση του χώρου: τα αυθαίρετα, την αντιπαροχή, την τσιμεντοποίηση των παραλιών. Αλλά ώς πότε;

Κι όμως, τόσο η Ν.Δ. όσο και το ΠΑΣΟΚ, παίρνοντας εναλλάξ ρόλους ανάλογα με το αν βρίσκονται στην κυβέρνηση ή στην αντιπολίτευση, αντιγράφουν συστηματικά το πρόγραμμα και την πρακτική του άλλου. Ας δούμε ορισμένα κρίσιμα σημεία:

1. Δάση:

εμπόδιο στην «ανάπτυξη»

Τα δάση θεωρούνται διαχρονικά από τις κυβερνήσεις μάλλον σαν εμπόδιο στην «ανάπτυξη», παρά σαν πνεύμονας ζωής και δημόσια περιουσία. Ετσι, η κυβέρνηση Καραμανλή έφερε στη Βουλή την πρόταση αναθεώρησης του Αρθρου 24 του Συντάγματος, με σαφέστατο σκοπό να περιορίσει τις δασικές εκτάσεις και να μειώσει την προστασία τους. Η προηγούμενη κυβέρνηση και νυν αντιπολίτευση καταψήφισε μεν την πρόταση, αλλά στην προηγούμενη συνταγματική αναθεώρηση (2000) είχε επιχειρήσει μία ανάλογης κατεύθυνσης παρέμβαση, η οποία τελικά μετριάστηκε ύστερα από τις αντιδράσεις των περιβαλλοντικών οργανώσεων. Η πρόθεση όμως του ΠΑΣΟΚ αποτυπώθηκε στο νόμο 3208/2003, με τον οποίο μειώνονται σημαντικά οι εκτάσεις που θεωρούνται δάση με προφανείς συνέπειες... Η Ν.Δ. είχε χαρακτηρίσει τότε το νόμο «δασοκτόνο». Αναλαμβάνοντας όμως τη διακυβέρνηση προσπάθησε να τον υλοποιήσει... Ευτυχώς, μέχρι στιγμής τη σταμάτησαν οι προσφυγές των δασολόγων στο Συμβούλιο της Επικρατείας. Βαρύτατες ευθύνες βέβαια φέρουν από κοινού και τα δύο κόμματα διαχείρισης της εξουσίας για το γεγονός ότι η Ελλάδα παραμένει η μόνη χώρα στην Ευρώπη που στερείται εγκεκριμένων δασικών χαρτών και δασολογίου. Ακόμα και τα παχυλά κονδύλια που δόθηκαν για το Εθνικό Κτηματολόγιο «φαγώθηκαν» χωρίς αποτέλεσμα...

2. Κατεδάφιση αυθαιρέτων:

στις ελληνικές καλένδες

Διαχρονική και διακομματική είναι η ανοχή απέναντι στα αυθαίρετα μέσα στα δάση και τις παραλίες. Αποκορύφωμα της ιλαροτραγωδίας, η τροπολογία που προώθησε τον Ιούνιο η κυβέρνηση και που ζητούσε την αναστολή κατεδάφισης κάθε αυθαιρέτου μέχρι να οριστικοποιηθούν οι δασικοί χάρτες, οι οποίοι, όμως, δεν γίνονται με συνενοχή των δύο εταίρων της εξουσίας. Ύστερα από ένα κύμα αντιδράσεων, η κυβέρνηση αναγκάστηκε να ανακαλέσει την (ν)τροπολογία. Παρ' όλα αυτά, παραμένει γεγονός ότι τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και η Ν.Δ. έχουν προχωρήσει σε διαδοχικές νομιμοποιήσεις αυθαιρέτων, με αποτέλεσμα κάθε εκλογική χρονιά να έχουμε πολλαπλασιασμό των πυρκαγιών. Οι προσδοκίες των καταπατητών μετατρέπονται σε ψήφους...

3. Ελεύθεροι χώροι:

είδος πολυτελείας

Αλλά και το αστικό πράσινο και οι ελεύθεροι χώροι στις πόλεις αντιμετωπίζονται από τα δύο μεγάλα κόμματα σαν είδος πολυτελείας και όχι σαν ανάγκη επιβίωσης. Έτσι, η Αθήνα έμεινε με 2 τετραγωνικά μέτρα πράσινο ανά κάτοικο, πολύ λιγότερα από άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες που διαθέτουν 7, 8 ακόμα και 16 τ.μ. φυτεμένων χώρων για κάθε πολίτη. Η «κοσμογονία» των Ολυμπιακών Αγώνων όχι μόνο δεν αύξησε το πράσινο στην πόλη, αλλά, απεναντίας έφερε μόνιμες εγκαταστάσεις μέσα σε χώρους που προορίζονται (ακόμα;) για μητροπολιτικά πάρκα, όπως στου Γουδή, στο Ελληνικό ή στου Βεΐκου. Ολα αυτά έγιναν με δικομματική συναίνεση. Χαρακτηριστικό παράδειγμα στο Ελληνικό, όπου η κυβέρνηση της Ν.Δ. προώθησε το «σχέδιο ανάπλασης» (που προβλέπει την τσιμεντοποίηση τουλάχιστον 1.000 στρεμμάτων) της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ.

4. Ατμοσφαιρική ρύπανση:

χωρίς στρατηγική

Και για τα δύο κομματικά επιτελεία, το νέφος της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης και των άλλων μεγάλων πόλεων παραμένει αόρατο, καθώς δεν υπάρχει στρατηγική αντιμετώπισης της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, που υποσκάπτει την υγεία εκατομμυρίων κατοίκων. Η ενίσχυση των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς γίνεται με πιο αργούς ρυθμούς απ' ό,τι κινούνται τα λεωφορεία, ενώ δεν λαμβάνεται κανένα μέτρο για την ανάσχεση της χρήσης Ι.Χ. και για την είσοδο καθαρότερων αυτοκινήτων.

5. Ανακύκλωση:

στα σκουπίδια

Στα σκουπίδια έχουν ρίξει όλες οι κυβερνήσεις την ουσιαστική διαχείριση των απορριμμάτων, την προσπάθεια μείωσης του όγκου τους κ.λπ. Η αθλιότητα της τεράστιας χωματερής στα Λιόσια παραμένει, ενώ και τα δύο κόμματα δεν έχουν καταφέρει να δώσουν μια λύση για τα σκουπίδια της Αττικής. Όσο για τα προγράμματα ανακύκλωσης, αυτά παραμένουν ακόμα πιλοτικά, ενώ πολλές φορές τα υλικά που ρίχνουν οι πολίτες στους κάδους ανακύκλωσης στοιβάζονται μαζί με τα κοινά σκουπίδια...

6. Νερό:

στα... χαμένα χωρίς πρόγραμμα

Η σπατάλη νερού, κυρίως στην γεωργία, η οποία καταπίνει το 87% των υδάτων της χώρας μας, είναι αποτέλεσμα ενός μοντέλου ανάπτυξης της αγροτικής οικονομίας που και τα δύο κόμματα υπηρέτησαν. Σήμερα, που φτάνει ολοφάνερα σε αδιέξοδο δεν προτείνουν καμιά εναλλακτική διέξοδο, αποδεχόμενοι απλώς τις κατευθύνσεις της Ε.Ε. Οσο μπορούν συνεχίζουν στην ίδια λογική, όπως δείχνει και η επιμονή τους στην τέλεση του φαραωνικού και καταστροφικού έργου της εκτροπής του Αχελώου.

7. Τουριστική ανάπτυξη:

τσιμέντο δίπλα στο τσιμέντο

Η τουριστική ανάπτυξη αντιμετωπίζεται και από τα δύο κόμματα ως η λύση στο οικονομικό πρόβλημα. Καθώς υιοθετείται όμως ένα μοντέλο μαζικού τουρισμού, με βαριές υποδομές και εκτεταμένη τσιμεντοποίηση στα πιο παρθένα σημεία της χώρας (βλ. και Ειδικό Χωροταξικό για τον Τουρισμό του ΥΠΕΧΩΔΕ) ο κίνδυνος μιας ανεπανόρθωτης καταστροφής και υποβάθμισης της Φύσης είναι άμεσος. Η κριτική που ασκεί το ΠΑΣΟΚ δεν πείθει, όταν η διακυβέρνησή του έληξε με το «σκάνδαλο Πάχτα» στο Πόρτο Καρράς.

8. Φαινόμενο θερμοκηπίου:

απαντάμε καίγοντας... λιγνίτη

Την ώρα που ο πλανήτης ολόκληρος κρατάει την ανάσα του μπροστά στο φαινόμενο της θερμοκηπίου, η Ελλάδα έχει καταφέρει να υπερβεί ακόμα και την... αύξηση εκπομπών, που της παραχωρήθηκε (σαν αναπτυσσόμενη χώρα) στο πλαίσιο του Πρωτοκόλλου του Κιότο. Ενώ θα έπρεπε να έχουμε αυξήσει τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου κατά 25% μέχρι το 2012, έχουμε πιάσει ήδη το στόχο και πάμε για 40% αύξηση! Απαιτούνται δραστικά μέτρα. Απεναντίας το Σχέδιο που υπέβαλε το ΥΠΕΧΩΔΕ στην Ε.Ε. απορρίφθηκε ως ανεπαρκές. Η ΔΕΗ επιμένει στην καύση του εξαιρετικά ρυπογόνου λιγνίτη, ενώ οι ιδιώτες που μπαίνουν στην παραγωγή ενέργειας παίρνουν άδειες για καύση (του επίσης ρυπογόνου) άνθρακα! Η ανάπτυξη των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας καθυστέρησε δραματικά, ενώ σήμερα γίνεται πολλές φορές με έναν άτσαλο χωροταξικά τρόπο, με βασικό κριτήριο την εξυπηρέτηση των επενδυτών.

9. Ποτάμια:

αγωγοί λυμάτων

Όσο για τις βιομηχανίες, μεγάλο μέρος τους συνεχίζουν να ρυπαίνουν ανεξέλεγκτα (Ασωπός, Κηφισός, Κορωπί, Θριάσιο κ.λπ.). Πρόκειται για διαχρονικά εγκλήματα, αφού οι απαράδεκτες πρακτικές συνεχίζονται για δεκαετίες. Το 1977, δημοσιεύθηκε το Προεδρικό Διάταγμα που μετέτρεπε τον Ασωπό σε αγωγό λυμάτων και η απαράδεκτη κατάσταση συνεχίζεται για τριάντα χρόνια. Με την ίδια λογική τα νταμάρια λειτουργούσαν παράνομα για δεκαετίες. Δεν είδαμε, για παράδειγμα, κανέναν βουλευτή της Αττικής να διαμαρτύρεται γιατί δεν κλείνουν τα λατομεία Μαρκοπούλου παρά την απόφαση του ΣτΕ.

Ύστερα απ' όλα αυτά ίσως δεν θα έπρεπε να προξενεί εντύπωση ότι η Ελλάδα δεν έχει Υπουργείο Περιβάλλοντος. Το πιο σημαντικό είναι ότι δεν διαθέτει πολιτική περιβάλλοντος!